فکر میکنی یکسری خاطرات تلخ برای همیشه تموم شدن بعد بی مقدمه یک شبی از سالهای بعد ساعت از ۱۲ رد میشه و همه تک به تک از جلو چشمات رد میشه ... به قول شهرزاد خاطره ها که نمیمیرن؛میمیرن؟!

نه بابا من که خوبم:

شاگردم تیزهوشان قبول شده و من میتونم از خوشحالی برای این لحظه بمیرم..........>>>>>>>>

یکی از همکارهای اقام خوابگاهیه و از اراک میاد و خانوادش اراک زندگی میکنند هر وقت از خونه میاد شیفت تو کوله اش پر از خوراکی های خوشمزه ای عه که مامانش درست کرده از لواشک های آلو و زرشک بگیر تا کیک های مامان پز و ته چین های خوش رنگش و خلاصه که به نام اون و به کام ما:)

دیروز شیفت بودم و نتونستم اونجوری که باید و شاید از موفقیت این جوجه ها لذت ببرم(البته که به کل همکاراممم پز جوجه هامو دادم) اما هربار که با شوق و ذوق بهم زنگ میزنند و کارنامه قبولی رو برام میفرستن ی پروانه جدید تو قلبم تشکیل میشه

از همه ی ادم هایی که صبح بعد از یک شیفت مزخرف بهم زنگ میزنند و کار واجبی ندارن متنفرم!

یکسری بلاگرهای خفن ایتا دنبال میکنم بعد یهو میبینم طرف پست گذاشته بریم برای ثبت نام مدرسه مون لعنتی تو کل تصوراتمو بهم ریختی من تا دیروز فکر میکردم تو ثبت نام بچتو میگی ...

مگه میشه تهِ این همه تلاش هیچی نباشه آخه؟

شب هایی که با تئاتر تموم میشن بهم دلیل زندگی میدن هرچند کم و بی نمک _[ویژه بانوان نیست ]

و اما بالاخره امروز این کاربر برای سال تحصیلی جدید با یکی از موسسه های کنکوری بزرگ قرار داد بست و از این بابت بسیار خرسنده ؛ باشد که ناراضی از این تصمیم بیرون نیام!✌️ _خوشحالم که سه سال پیش تصمیم گرفتم این راه رو شروع کنم هرچند سخت هر چند فشار بی پولی و کار زیاد بود اما ادامه دادم و این مسیر ادامه داره...

فاصله این دو عکس چندین ماهه برام یاداور شیفت روزهایی عه که بعد شنیدن هر صدای انفجار جیب های اسکراب پر از تجهیزات پزشکی میشد تا شاید وقتی جایی روزی حافظ جون کسی باشه در حالی که نمیدونستی زیر اسمون این شهر چند دقیقه دیگه کی زندست کی مرده چیه این جبر جغرافیایی چیه این زندگی خاورمیانه (نمیدونم از تنبلی عه یا چی ولی این خونه هنوز چسب های پنجره رو در نیاورده)

از شیفت داغون و پرستار خستهه ولی خندان امروز:)