منِ عزیزم؛
از تو ممنونم برای همه چیز.
تویی که بلد بودی قوی باشی، بیآنکه قوی بودن را به تو یاد داده باشند.
بلد بودی بخندی و به دلخوشیهای کوچک زندگیات قانع باشی.
تو بلد بودی آدمهایی که در مسیر تو قرار میگرفتند را دوست داشته باشی و در حتی بدترینشان هم ویژگیهای مثبتی برای دوست داشتن پیدا کنی.
تو بلد بودی همیشه تمام تلاشت را بکنی حتی وقتی سعی بر منصرف کردن تو داشتند.
از تو ممنونم که تسلیمناپذیر بودی و تسلیم زخمهای کهنهی زندگیات نشدی؛
که پذیرفتی قرار نیست همیشه حالت خوب باشد و دردِ شکستهای متوالی را به لذت یک پیروزیِ دلپذیر، بخشیدی.
تو بلد بودی به هر قیمتی خوشبخت نباشی و خوشبختیهای سادهی خودساخته را به خوشبختیهای بزرگ و بدون تلاش، ترجیح دادی.
تو بلد بودی اهمیت ندهی به خیلی چیزها، که خیلی چیزها را نادیده بگیری و خیلی چیزها را نشنیده.
بلد بودی از محدودیتهایت فرصت بسازی و از تکههای شکستهی وجودت، پله.
از تو ممنونم برای همه چیز؛
تویی که بلد بودی خودت باشی، دنبال دلخوشیهای خودت بگردی و کاری به کار هیچکس نداشتهباشی...
نرگس_صرافیان_طوفان
Never meant to belong
نشون بده امتحان داری بدون اینکه بگی: گلودرد وحشتناک و تب و لزر مزمن را دارا هستم ولی لبخند رو لبمه
زوده ولی اعتمادم رو نسبت به دکتر ها دارم از دست میدم
Never meant to belong
زوده ولی اعتمادم رو نسبت به دکتر ها دارم از دست میدم
و اما یع چیزی بگم که اعتمادتون رو نسبت به پرستارها هم از دست بدین😂
از آموزش هایی که در مورد دوره طولانی مدت کارورزی بهمون دادن اینه که وقتی وارد بیمارستان شدیم و برای مریضی رگ گیری رو خواستیم انجام بدیم
خب باتوجه به بی تجربگی قاعدتا رگ گیری خوبی نخاهیم داشت و بهمون گفتن وقتی رگ مریض رو خراب کردیم با اعتماد به نفس کامل و بدون هیچ گونه هول شدگی این دو عبارتو بیان کنیم:
۱.ای وای تو چقدر بد رگی
۲.حتما ترسیدی که رگ هات قایم شدن
خلاصه خواستم بگم هروقت این دو عبارتو شنیدین بدونین با کی طرفین😂