تو کتاب مردی به نام اوه، فردریک بکمن یجا میگه؛
"عشق از دست رفته هنوز هم عشق است..
فقط شکلش عوض می شود، همین.
دیگر نمی توانی لبخند عشقت را ببینی
یا برایش غذا ببری یا موهایش را نوازش کنی و یا با او برقصی.
اما وقتی این حس ها ضعیف می شوند، حس های دیگر قدرت می یابند.
خاطرات! خاطرات شریکت می شوند.
تو آن را غذا می دهی. بغلش می کنی..."
کاملا طبیعیه که دلت برای کسی که روزی دوسش داشتی تنگ بشه...
ناراحت بشی، دلتنگ بشی...
پس فراموش نکن اشکالی نداره به خاطر چیزی ناراحت باشی که فکر کردی قبلا فراموشش کردی.
*Mohammad gh*
🗣 @tootiter
این جمله از ممدوح عدوان که میگه:
"نحن لا نتعود إلا حين يموت فينا شيء"،
"ما عادت نمیکنیم، مگر آن هنگام که چيزی در ما میميرد" رو باید قاب گرفت.
ما خيلی مواقع در جواب خودمون که "چرا تحمل میکنی؟"، میگیم "ديگه عادت کردم".
بله عادت کردی، ولی به قيمت مردن شوقت، شور زندگیت، احساساتت و انگیزههات.
》اورج جورول《
🗣 @tootiter
ملانصرالدین زیر چراغ خیابان دنبال چیزی میگشت.گفتند چه میکنی؟گفت دنبال کلید خانهام میگردم که در زیرزمین تاریک گم شد.گفتند چرا اینجا؟ گفت خب آخه اینجا روشنه.
ما در اولین روشنایی دم دست دنبال حقیقت میگردیم در حالی که آدمی تنها پس از گذر از قلب تاریکی است که ممکن است چیزی بیابد.
*Fahimeh*
🗣 @tootiter