دایی و زندایی من موفق شدن فرزندی تربیت کنن که در ایران به دنیا اومده و بزرگشده و بلد نیست فارسی صحبت کنه، بخونه یا بنویسه.
خسته نباشید حقیقتا.
پ.ن: ۱.مادر و پدرش با هم خیلی کم فارسی صحبت میکنن چون زبان اول مادرش فارسی نیست.
۲.از مهد کودک تا امروز در مدرسهای درسخونده که زباناش فارسی نیست.
۳. هیچ کدام از همکلاسیها و دوستاناش هم به فارسی مسلط نیستند.
خلاصه به جای اینکه بچه رو بفرستن خارج، خارج رو فرستادن بچه.
»She-Said«
🗣 @tootiter
هدایت شده از ایتایار
مامانم وقتی خونه رو ترک میکردیم به پنجره آشپزخونه رو میکرد و بلند میگفت :” پس یادت نره ساعت دو زیر غذا رو خاموش کنی “
هدفش هم این بودکه همه دزدان دریایی و زمینی که خونه ما رو در اون لحظه زیر نظر داشتن فکر کنن یکی توی خونه هست و حیا کنن نرن خونمون رو خالی کنن😂
»شنل قرمزی«
🗣 @tootiter
بین انتظار و ناامیدی، من ناامیدی رو ترجیح میدم. درسته لحظه وقوع ناامیدی، بدنت یخ میکنه و اندوه و غصه همه وجودت رو فرا میگیره ولی حداقل با واقعیت روبهرو میشی. در حالیکه در مواقعِ انتظار، یه نوع امیدِ ابلهانه، درست مثل داروی آرامبخش جلوی روبهرو شدنت با حقیقت رو میگیره.
*پشه خسته*
🗣 @tootiter
یهروز و ساعتی تو گذشتهی خیلیا هست که [نشانی آن را به هیچکس نگفتیم]. دیدی یادت میافته و شادی و غم و حسرت همزمان میاد سراغت. حالا ببین عبدالعظیم فنجان چه قشنگ توصیفش میکنه؛ شعفی در دل درخت میشکفد، و میوهای میدهد که نامی ندارد، هربار یاد تو میافتد که زیر سایهاش نشستهای.
•اوروج جورول•
🗣 @tootiter