هرگز با چشمهای من خودت را تماشا نکردهای
تا بدانی چقدر زیبایی...
هرگز با گوشهای من خودت را نشنیدهای
تا بدانی چه آرامشی در صدایت ریخته!
هرگز با پاهای من، با شوق به سمتِ خودت قدم برنداشتهای و هرگز با دستهای من دست خودت را نگرفتهای! تو هرگز با قلبِ من خودت را دوست نداشتهای و نمیدانی چگونه میشود عاشقت شد و از این عشق مُرد!
تو نمیدانی...
تو هیچ چیز نمیدانی...
•مانگ میرزایی•
🗣 @tootiter
نگرفتن عشق و حمایت (و تروماهای ناکافیبودن یا نقص و شرم) در کودکی معمولاً یکی از دو جلوه متضاد زیر رو در بزرگسالی داره:
۱. بیشرقابتی اعتیادگونه: خشم، اضطراب، نیاز مبرم به نبرد و اثبات خود بدون لذت عمیق از بُرد
۲. خودکمبینی عمیق: غم، افسردگی، تسلیم، باور بیاستعدادی و ناتوانی
•لوکوموتیو•
🗣 @tootiter
امروز یه پست دیدم که پرسیده بود چی درباره مرد بودن مزخرفه؟ یه مرد گفته بود ده سال پیش ما پسر ۹ سالهمون رو بر اثر سرطان از دست دادیم. صدها نفر از زنم پرسیدن که حالش چطوره و ایا کمک یا حمایتی میخواد. خیلیها از من حال زنم و بچه هامون رو میپرسیدن و میگفتن من باید به خاطر همسرم
و دوتا بچه باقیموندهمون قوی باشم. فقط چند تا دوست نزدیکم که مرد بودن حال من رو پرسیدن، دوستانی که زن بودن و حتی مادرم هم نپرسید. حتی به ذهنشون خطور هم نمیکرد که بپرسن. برای من این خیلی مزخرف بود. نه برای اینکه زنم احتیاج به ساپورت نداشت. برای اینکه من هم داشتم
داشتم به مردان اطرافم فکر میکردم. به اینکه چقدر کم حالشون رو میپرسم. یا چقدر کم امادگی دارم چیزی به جز «خوبم» بشنوم.
🗣 @tootiter
خیلی از چیزهای بیاهمیت برای زندگی ضروری است. اصلا مجموعهای از چیزهای به ظاهر بیاهمیت، زندگی را تشکیل میدهد !
زندگی یعنی همین !
✍🏾 #احمد_محمود
📕 زائری زیر باران
🗣 @tootiter