سلام و درود به همراهان گرامی. یه پرسش شایع و مفصل ازم شده بود که فکر کنم تعدادی از عزیزان درگیر این موضوع با فرزندشون باشند. جواب مفصلی هم براش آماده کردم. ببینید👇

خلاصه مسئله: کودک ۸ ساله‌ست، کلاس دوم دبستان. از اول اضطراب مدرسه داشته، ولی بهتر شده بود. از اسفند ۱۴۰۳ دوباره اضطراب برگشته، همراه با ترس زیاد، گریه‌های شبانه و صبحگاهی. دلیل احتمالی بازگشت اضطراب: زد و خورد با یک دوست، شلوغی مدرسه، و تجربه خشونت در مدرسه. محیط آموزشی (معلم و مدیر) پشتیبان هستن، ولی مدرسه شلوغه و کنترل کافی روی تعامل بچه‌ها نیست. مسئولیت دادن به کودک باعث افزایش اضطرابش شده. در کنار مدرسه، کلاس زبان هم به تازگی گذاشتند که در اونجا هم دچار اضطراب شدید شده. از تکنیک‌های خوبی مثل ثبت‌نام در ورزش و بردنش به مسجد استفاده شده ولی هنوز مشکل پابرجاست.

راهکارها:

۱. درک علت ریشه‌ای: کودک شما به احتمال زیاد درگیر اضطراب مزمن و ترس از طرد، شکست یا خشونت هست. وقتی یک کودک تجربه‌های منفی توی یک محیط (مثل مدرسه) داشته باشه، مغزش اون محیط رو تهدیدآمیز تحلیل می‌کنه، حتی اگه بعداً شرایط بهتر بشه. ۲. راهکارهای عملی برای والدین: الف. حمایت هیجانی روزانه: قبل از خواب قصه‌هایی با موضوع شجاعت و دوستی براش بخونید. هر شب، سه کار خوبی که اون روز انجام داده یا تجربه کرده رو باهاش مرور کنید تا ذهنش به سمت مثبت‌ها بره. بهش بگید: «طبیعیه که بعضی وقتا بترسیم. ولی ما کنار هم هستیم و کم‌کم قوی‌تر می‌شیم.» ب. تکنیک‌های تنفسی و آرام‌سازی: قبل از خواب و صبح زود، بهش آموزش بدید: «نفس عمیق بکش، تا ۴ بشمر و بعد آروم بیرون بده». (اسمش رو بذارید: "نفس قهرمانانه") ج. بازی‌درمانی در خانه: از طریق بازی‌های نمایشی (مثلاً با عروسک‌ها یا لگوها) موقعیت‌هایی شبیه مدرسه ایجاد کنید و بذارید خودش نقش کودک شجاع رو بازی کنه. یک سناریو بسازید که اون "قهرمان" مدرسه‌ست و ترس‌هاش رو با کمک یک دوست خیالی شکست می‌ده. د. تقویت روابط ایمن: با چند کودک هم‌سن‌وسالش که رفتار مثبت دارن، قرارهای بازی کوتاه در محیط غیررسمی (مثلاً پارک، خانه) بذارید. تجربه‌ی روابط دوستانه خوب می‌تونه ذهنش رو از تنهایی و طرد جدا کنه. ه. ارزیابی مدرسه: اگر بچه هنوز با شدت زیاد اضطراب نشون می‌ده، مخصوصاً وقتی محیط مدرسه خشونت‌زا یا پرتنش هست، عوض کردن مدرسه می‌تونه کمک‌کننده باشه. اما: اگر فقط مدرسه عوض بشه و روش والدگری تغییر نکنه یا اضطراب مدیریت نشه، ممکنه اضطراب فقط "جا‌به‌جا" بشه نه "حل"!

حرف‌هایی که نباید بهش بزنید:

«برو مدرسه، مگه چی میشه؟» → این جمله اضطراب رو بیشتر می‌کنه. «نترس، چیزی نیست.» → ترسش رو بی‌ارزش می‌کنه. «ببین بچه‌های دیگه نمی‌ترسن.» → مقایسه باعث شرم میشه.

و اما نکته مهم:

اگر این وضعیت ادامه پیدا کنه، پیشنهاد می‌کنم حداقل یک مشاوره تخصصی کودک (ترجیحاً بازی‌درمانگر) گرفته بشه. این مشکل در صورت بی‌توجهی می‌تونه به شکل اضطراب اجتماعی، گوشه‌گیری و افت تحصیلی در آینده بروز پیدا کنه.

این هم یک چک لیست 10 مرحله ای برای اضطراب کودک در مدرسه تقدیم همه شما عزیزان👇👇👇

سوال شماره ۲۲ وقتی به بچه ی قولی میدی که توی فلان بازه زمانی فلان چیز رو براش تهیه کنی و توی این مدت خطایی ازش سر میزنه آیا درسته که روی قولت مانور بدی؟ 🌸 @topvatan 🌸

سوال یکی از مخاطبین و همراهان کانال👇👇👇