من امروز داشتم ناشناس هاتونو میخوندم و یه چیزی که متوجه شدم درصد بیشتری از پیاما فقط این سوال بود که اینوری هستی یا اونوری و ما بقیشم فحش بود. اونم از هر دو طرف😂😂. البته آدم های منطقی ای هم بودن که منظور محدثه رو گرفتن و فهمیدن با دامن زدن به نقاط اختلاف و این چیزای سطحی فقط مشکلاتمون بیشتر میشه.
راستشو بخواین من هیچ فرقی نمیبینم بین چپ افراطی با راست افراطی.
سعی کنین از این چارچوبا و برچسبا بیاین بیرون و بفهمید که همه هموطن هستیم. حتما لازم نیست عضو فرقه و جبهه خاصی باشید تا اینطوری وجدان خودتونو آروم کنین که بی طرف نیستید:) اتفاقا بعد از اینکه تصمیم گرفتین اون برچسبای ذهنی تونو بِکَنید تازه خواهید فهمید اونچیزی که طرفدارش بودین فقط یه چاقوی دو لبه بوده که هم به خودتون ضربه زده هم به بقیه. اینم یاد بگیرین طبیعیه کسایی که توی یه وطن با ما زندگی میکنن افکار و عقیده های مشترک با ما نداشته باشن
دلیل نمیشه چون یه نفر عقیدش مخالف با ماست اونو دشمن خودمون خطاب کنیم و انواع اقسام فحشا رو براش ردیف کنیم( بعد یه عده میان میگن ما آزادی بیان داریم😂😂😂😂😂 وقتی خود مردم اینطوری دارن همو تیکه پاره میکنن دیگه چه انتظاری از اون آقا بالاسرا دارید:)) یاد بگیرین به هم احترام بذارید و یکم هم از قوه ی عقل و استدلالتون استفاده کنین ببینین الان که از همه طرف داریم میخوریم چه از طرف حکومت چه از طرف اونور آبیا، واقعا درسته که خودمونم به خودمون ضربه بزنیم؟
یادم میاد اواخر سال یازدهم،ماه اردیبهشت بود که همش با دوستام فاز غم برداشته بودیم برای آخرین روز کلاس دوازدهممون و من همش غصه میخوردم که چقدر محدودم برای نگه داشتن زمان،اما مامان بهم میگفت کووو تا آخرین ماه های سال آخر.
ماه ها پیش برای منِ الان غصه میخوردم که چقدر طفلکی ام برای گذروندن این روزا...
اما راستش هنوزم همون احساس رو دارم و حتی مامان هم نمیتونه بهم اون جمله ی همیشگیش رو بگه...
واقعا چقدر سخته که دوباره یه مشت بچه نوجوون دور هم جمع نشیم و حرفای صد من یه غاز نزنیم،یه جورایی عادت کرده بودم.