قراره انسانی بردارم، ولی من تا ابد و چیزی فراتر از اون دلم می‌خواست یه موسیقی‌دان بشم.

واقعا به کسايی که علایقشون رو دنبال میکنن حسودی میکنم؛ بنظرم اونا شجاع ترین آدمایی هستن که میتونیم ببینیم.

بیایید جوراب جدیدمو نشون بدمم:>

ظهرتون بخیر؛

هوا به قدری پاییزی و دلنشینه که میتونم این موقع ظهر هم تاب بازی کنم.😭(از قم بعیده)

تا گفتم هوا چقدر خوبه آفتاب زد:)))

یعنی چی که کسی بهم دوربین چاپ فوری نمی‌ده؟😦

بیایید بعد از ظهر پاییزگونه و مادربزرگیم رو براتون تعریف کنم:> اول از همه موسیقی گذاشتم چون موقعی که کارهام رو انجام میدم موسیقی باید وجود داشته باشه. خونه رو مرتب کردم، زیر بادکولر و سکوت خونه نماز خوندم، کیک درست کردم و گذاشتم داخل فر، تا کیک آماده میشد نشستم و ادامه‌ی کیفم رو بافتم. الانم میخوام برم کتاب بخونم=))) ای کاش یه مادر بزرگ با آمادگی جسمانی بالا بودم که یه خونه توی یه جا دور افتاده و سرسبز داشت.

ولی واقعا مهم نیست چه فصلی توی طبیعت درحال گذر باشه؛ چون همیشه این پاییزه که درون من در جریانه.