چرا امام صادق علیه السّلام شکل زمین را هم‌چون سکه توصیف می‌کند؟! فرمایش جناب ملک الموت ، حضرت عزراییل: "زمین و دنیای شما برای من هم‌چون قُصعة و دِرهم است." @Truthsgram

#شیفت_ظهر خطرناک ترین افراد ؛ کسانی هستند که "وانمود به حماقت" می‌کنند. چرا این افراد خطرناک هستند؟ این نقاب (احمق بودن) آن‌ها را غیرتهدید کننده، بی‌آزار و حتی دوست‌داشتنی نشان می‌دهد. این باعث می‌شود دیگران حریم‌های خود را پایین بیاورند، اطلاعات محرمانه را فاش کنند و در برابر آن‌ها احتیاط نکنند. ادامه … @Truthsgram

ادامه «…در حالی که دیگران فکر می‌کنند آن‌ها "چیزها را متوجه نمی‌شوند"، این افراد در سکوت همه چیز را مشاهده و تحلیل می‌کنند: نقاط ضعف، رازها، دینامیسم قدرت و آسیب‌پذیری‌های اطرافیان. اگر کار مخربی انجام دهند یا حرف مسمومی بزنند، می‌توانند به راحتی بگویند: "من که نفهمیدم!"، "شوخی بود!"، "اشتباه برداشت کردی!". این کار پاسخگویی را تقریباً غیرممکن می‌کند. آن‌ها اغلب با تحریک دیگران یا ایجاد موقعیت‌ها، بدون این که مستقیم درگیر به نظر برسند، به اهداف خود می‌رسند. مانند "تفرقه بینداز و حکومت کن" اما از پشت نقاب یک ساده‌لوح. این افراد صبورند. اطلاعات و اهرم‌های فشار را جمع می‌کنند و در مناسب‌ترین زمان (معمولاً وقتی طرف مقابل بیشترین آسیب‌پذیری را دارد) از آن استفاده می‌کنند، در حالی که خود را کاملاً بی‌طرف یا ناآگاه نشان می‌دهند. انگیزه‌های آن‌ها چیست؟ میل به کنترل اوضاع بدون نشان دادن چهره‌ی واقعی خود.برای منافع مادی، عاطفی یا اجتماعی.این ممکن است یک الگوی دفاعی عمیق ریشه‌دار از دوران کودکی باشد.آن‌ها جهان را میدان جنگ می‌بینند و این استراتژی را برای بقا انتخاب کرده‌اند. چگونه می‌توان آن‌ها را شناسایی کرد؟ اتفاقات بد یا درگیری‌ها مدام در اطراف آن‌ها رخ می‌دهد، اما خودشان همیشه "قربانی شرایط" یا "ناآگاه" به نظر می‌رسند. در برخی مواقع (معمولاً در خلوت یا برای افراد خاص) ناگهان هوش، درک عمیق یا اطلاعات غیرمنتظره‌ای را نشان می‌دهند که با شخصیت نمایشی آن‌ها همخوانی ندارد. هرگز مستقیماً مقصر شناخته نمی‌شوند. همیشه بهانه یا توضیحی "ساده" دارند. گاهی ممکن است در نگاه یا لبخند آن‌ها رضایتی از فریب دیگران دیده شود. چه کنیم؟ وقتی کسی دائماً خود را کم‌هوش نشان می‌دهد، کمی محتاط باشید. نتیجه‌ی نهایی کارهایش چیست؟ چه کسانی آسیب می‌بینند؟ چه کسی سود می‌برد؟اطلاعات حیاتی را به سادگی در اختیارش نگذارید. وارد بازی فکری یا توطئه با آن‌ها نشوید. بهترین واکنش، حفظ فاصله‌ی عاطفی و هوشیاری است. این جمله یادآور این ضرب‌المثل قدیمی است: "نادان واقعی خطرناک نیست، آن که نادانی می‌ورزد خطرناک است." زیرا اولی قابل پیش‌بینی است، اما دومی یک بازیگر در نمایشی است که فقط خودش فیلمنامه را می‌داند.» @Truthsgram

‌این ده عادت را ترک کنید ، قبل از آنکه به آهستگی باعث نابودی زندگی تان شوند. @Truthsgram

‌اریک توضیح می‌دهد که هر محصول و زنجیره تأمین آن به یک شهر بزرگ به اندازه یک کشور گره خورده است. ‌به همین دلیل است که کشورهای دیگر نمی‌توانند با چین رقابت کنند. @Truthsgram

هم‌چنان تصور می‌کنیم #ماه در فاصله‌ی چهارصدهزار کیلومتری ماست؟! حداکثر ارتفاع پرواز ایستگاه، ۴۲۳ ک.م‌. است... شاید گفته شود پس با این وصف احتمالا سفر به ماه واقعیت دارد...! پاسخ در جنس ماه و سیارات است، این‌ها جسم لطیفند، مثل نور، البته برای تقریب ذهن می شود از این مثال استفاده کرد؛ پشت و رو، سطح و تراکم سختی ندارند که بشود روی آن فرود یا تکیه داشت...

‌اگه تو دهه ۶۰ بزرگ شدی، احتمالاً این ویژگی کمیاب رو داری ... @Truthsgram

«زندگی دسته‌ جمعی» ما قبل از ظهور باید این مرحله رو پشت سر بذاریم... #اللهم_عجل_لولیک_الفرج #یا_فاطمه_الزهرا #صلوات @Truthsgram

پروژه «نظم نوین جهانی»، سند ۲۰۳۰ و «خالص صفر» موریش استرانگ (۱۹۲۹-۲۰۱۵) یک تاجر و دیپلمات کانادایی بود که نقش بسیار مهمی در شکل‌دهی به بحث‌های جهانی محیط زیست در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰ ایفا کرد. فعالیت‌های او اغلب با بحث‌های مرتبط با "نظم نوین جهانی" و به ویژه "نظم نوین جهانی محیط زیست" گره خورده است. آنچه امروز تحت عنوان «گذار سبز»، «توسعه پایدار» و «خالص صفر» تبلیغ می‌شود، در واقع فصل جدیدی از پروژه دیرینه «نظم نوین جهانی» است که توسط شبکه‌ای از الیت سیاسی-اقتصادی (نمادشده در مفاهیمی مانند «کمیته ۳۰۰»، «خانواده‌های الیگارشی» یا «مجمع جهانی اقتصاد») طراحی و اجرا می‌شود. ادامه … @Truthsgram

ادامه «…ارتباط اجزای این پروژه: ۱. سند ۲۰۳۰ سازمان ملل (اهداف توسعه پایدار): این سند برنامه اجرایی نرم برای این پروژه است.۱۷ هدف آن، چارچوبی برای دخالت سیستماتیک در تمام جنبه‌های زندگی بشر—از اقتصاد و آموزش تا سلامت و محیط زیست—فراهم می‌کند. شعار «کسی را پشت سر نگذاریم» در عمل به معنای یکسان‌سازی فرهنگی و اجتماعی تحت نظارت نهادهای جهانی تفسیر می‌شود. ۲. پروژه «خالص صفر» : این پروژه ابزار سخت‌افزاری تحقق نظم نوین است: · کنترل انرژی: انتقال از منابع انرژی پراکنده و ملی (نفت، گاز) به سیستم‌های متمرکز و کنترل‌پذیر (انرژی‌های تجدیدپذیر با مدیریت هوشمند متمرکز) · کنترل غذایی: جایگزینی کشاورزی سنتی و محلی با سیستم‌های صنعتی متمرکز (تراریخته، گوشت آزمایشگاهی) که وابسته به شرکت‌های چندملیتی هستند · کنترل اقتصادی: ایجاد نظام اعتبار کربن و مالیات‌های سبز که جریان سرمایه و تولید را در دست نخبگان جهانی متمرکز می‌کند ۳. توتالیتاریسم دیجیتال-سبز : ترکیب نظارت دیجیتال (هوش مصنوعی، ارزهای دیجیتال بانک مرکزی، گذرنامه‌های دیجیتال) با ایدئولوژی زیستمحیطی. ایجاد یک سیستم که در آن حق انتخاب فردی (در مصرف، سفر، غذا) محدود می‌شود. امتیازات اجتماعی به افرادی تعلق می‌گیرد که مطیع «معیارهای پایدار» باشند . مخالفان به برچسب «ضدعلم» یا «تخریب‌کننده سیاره» زده می‌شوند. استدلال تاریخی: از استعمار قرن ۱۹ → نظم نوین جهانی پس از جنگ‌های جهانی → جهانی‌سازی نئولیبرال → اکنون «جهانی‌سازی سبز» همیشه یک بحران (جنگ جهانی، تروریسم، همه‌گیری، تغییرات اقلیمی) بهانه‌ای برای گسترش کنترل مرکزی شده است. شبکه‌های بانکی بین‌المللی، بنیادهای خاص، شرکت‌های چندملیتی و نهادهای بین‌المللی در هر فصل حاضرند. پیش‌بینی آینده : حاکمیت‌های ملی تضعیف می‌شوند . طبقه متوسط از طریق بحران‌های انرژی و غذایی از بین می‌رود. وابستگی کامل به سیستم‌های متمرکز (غذا، انرژی، اطلاعات، پول) . کاهش جمعیت نه به عنوان توطئه مستقیم، بلکه به عنوان نتیجه طبیعی فقر، بیماری و ناامیدی. پارادوکس مرکزی: نهادهایی که عامل اصلی تخریب محیط زیست بوده‌اند (شرکت‌های چندملیتی، نظام بانکی بین‌المللی)، اکنون خود را نجات‌دهنده آن معرفی می‌کنند. در نهایت بایستی گفت: «خالص صفر» و «سند ۲۰۳۰» پوستۀ جدیدی بر استخوان‌بندی کهن امپریالیسم هستند. این بار نه با تفنگ، بلکه با قلم و نسخه‌های بین‌المللی، اعتبارات کربن و ترس از آخرالزمان اقلیمی اجرا می‌شود. هدف نهایی، نه نجات سیاره، بلکه تثبیت یک سیستم حکمرانی جهانی غیردموکراتیک است که در آن حقوق مالکیت، انتخاب شخصی و حاکمیت ملی قربانی «ضرورت‌های جهانی» می‌شود.» @Truthsgram