فیلمی از رقص یک مرد عربستانی با لباس زنانه گذاشته و توییت کرده: "یک شیعه ایرانی جدیدترین جت جنگنده اف-۳۵ آمریکایی را سرنگون می‌کند، در حالی که یک مرد سنی سعودی مردانگی خود را در مقابل زنان از دست می‌دهد." پ. ن: این مطالب برخواسته از سال‌ها تحقیری است که مردم عرب منطقه بخاطر بی لیاقتی و سرسپردگی حاکمانشان کشیدند. یادآوری میکنم اخیرا ترامپ از الفاظی برای تحقیر حاکمان عرب استفاده کرده که گاو شیرده در مقابل آن تعریف سلطنتی محسوب می‌شود. @CITYOFSUN

‌اگر کنجکاوید بدونید کی موشک‌ها‌ و پهپادها تموم می‌شوند. این ویدیو فکر کنم ۷-۸ سال پیش منتشر شد. از خط تولید موشک ۱۰۰۰ کیلومتری دزفول، در تونل‌های زیر زمینی. پ. ن: درواقع ایران بیشتر مشکل محل انبار موشک های خود را دارد تا مشکل ساخت موشک. فعلا داریم موشک های قدیمی برد کوتاه خود را بر سر آمریکایی ها خالی میکنیم تا اینار برای ذخیره موشک های نسل جدید جا باز کند. برای پهپاد که شرایط خیلی بهتر است. خطوط تولید مکانیزه پهپاد های انتحاری مثل شاهد می‌تواند روزی چند صد پهپاد در کارخانه تولید کند. فراموش نکنید ایران سفارش های سنگین چند ده هزار تایی برای پهپاد شاهد خود داشته است و این زیرساخت ها خیلی وقت پیش در دل زمین در عمق چند صد متری آماده و فعال است. @CITYOFSUN

#تحلیل_کوتاه از میانه جنگ بود که خبر مین ریزی آمریکایی ها در اطراف شیراز منتشر شد و بعد در نقاط دیگر نیمه جنوبی ایران این مین ها دیده شد. حالا اخیرا تصویر از یک فروند اف-۱۶ نیروی هوایی ایالات متحده در یک ماموریت تهاجمی به ایران منتشر شده که نشان می‌دهد این جنگنده حامل خشاب‌های WCMD است، از این خشاب ها برای مین‌های زمینی ضد خودرو BLU-۹۱/B که از هوا پرتاب می‌شوند، استفاده می‌شود . همانطور که می‌بینید نیروهای آمریکایی رسما در حال پرتاب مین در اطراف شهرها و روستاهای ایران هستند. آنها مدعی هستند که اینکار برای از بین بردن لانچرهای متحرک ایرانی بوده‌ اما مکان های مین ریزی شده حتی نزدیک شهرهای موشکی نیست که نشان می‌دهد آمریکایی ها نمی‌توانند مختصات دقیق محل شلیک های موشک ایرانی را یافته یا حدس بزنند. . ایران باید بچه مثبت بازی را کنار بگذارد و پایگاه های آمریکایی را با انواع و اقسام مهمات مشابه آلوده کند. به نحوی که هیچکس جرات نکند در این پایگاه ها حضور پیدا کند. يادآور میشوم ایران براحتی می‌تواند از نوعی کلاهک بارشی برای مین ریزی استفاده کند. @CITYOFSUN

🚨🇵🇰 - گزارش شده است که پاکستان قصد دارد پایگاه هوایی جیوانی در بلوچستان، نزدیک ایران و در دریای عرب را دوباره فعال کند. این پایگاه آخرین بار در جنگ جهانی دوم توسط بریتانیا برای عملیات در خلیج فارس استفاده می‌شد. هنوز مشخص نیست این پایگاه برای مصارف خود ارتش پاکستان است یا سکویی برای تجهیز و اعزام تروریست به ایران است. پاکستان نباید فراموش کند در کنارش دولت هند است که برای نابودی پاکستان لحظه شماری می‌کند و در روزهای سختی ایران تنها کسی است که می‌تواند به دادش برسد. @CITYOFSUN

رسوایی اخلاقی و زیر سوال رفتن صلاحیت وزیر جنگ آمریکا از زبان سناتور آمریکایی! تیم کین: یکی از همکارانت گفته که تو در یک رویداد در یک بار مست شدی و شعار «همه مسلمانان را بکشید» سر دادی. یکی از کارمندانت در همان رویداد به همین دلیل شکایت آزار جنسی ثبت کرده است . @CITYOFSUN

ویدیوهای امروز از روستاییان ایرانی که تفنگ به دست می‌گیرند تا به سمت هلیکوپترهای آمریکایی شلیک کنند، یادآوری می‌کند که مقاومت سازمانی نیست که بتوان آن را نابود کرد، بلکه یک گرایش بنیادی انسانی در مواجهه با تهاجم و اشغال است که فراتر از زمان و مکان است. پ. ن: بله جناب میلر، این حرکات نشان از خروجی تمدنی چند هزار ساله ایرانیان دارد. @CITYOFSUN

شاهکاری دیگر از نیروهای نظامی ایران : اقدام رسانه ای متفاوت نیروهای مسلح ایران که مانند بمب خصوصا در محافل موسیقی خواهد ترکید. روی این موشک یا پهپاد نوشته: «به یاد توپاک؛ کشته شده توسط ایلومیناتی» توپاک شکور یک رپر معروف آمریکایی بود که پس از افشاگری علیه صهیونیستها حذف شد. شعار توپاک؛ killiluminati بود؛ یعنی بکش ایلومیناتی را ! ‼️ایلومیناتی یکی از اصلی ترین جوامع شیطانی و مخفی صهیونیستها در جهان خصوصا کشورهای غربی است که سیاستمداران شاخصی در آن عضویت دارند. 🇮🇷اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج بِحَقِ زینَبِ الکُبری🇮🇷 @Shomareshmakooszohor @CITYOFSUN

🚨 نیروی هوایی آمریکا در حال تشکیل پل هوایی بر فراز اقیانوس اطلس در مسیر به خاورمیانه #تحلیل_کوتاه داده های سایت های رصد هوایی نشان می‌دهد که گروه بزرگی از هواپیماهای C-17 در حال رفت و برگشت از گوشه شمال شرقی ایالات متحده به سمت اقیانوس اطلس هستند و ترانسپوندرهای آن‌ها روشن است. تحلیل‌گران OSINT می‌گویند این ممکن است یکی از بزرگ‌ترین انتقال‌های هوایی از زمان آغاز جنگ ایران باشد که به احتمال زیاد شاهد تشدید بیشتر تنش و تقابل خواهیم بود. يادآور میشوم که هواپیماهای استراتژیک C-17 Globemaster III از بزرگ‌ترین هواپیماهای حمل و نقل سنگین در موجودی نظامی آمریکا هستند. آن‌ها برای حمل همه چیز از نیروهای نظامی (تا ۲۲۰ نفر) و خودروهای زرهی گرفته تا تدارکات استفاده می‌شوند. دیروز عرض کردم بعد از ارسال پالس ضعف جواد ظریف اگر قوه قضائیه با وی برخورد نکند، این پیام به دشمن منتقل می‌شود که در داخل ایران جناح سازش گر در حاکمیت جایگاه خوبی دارد و آمریکا باید به ترور و بمباران ادامه بدهد تا این جناح قدرت را بدست بگیرد. امروز هم خبری از برخورد قوه قضائیه نیومد پس منتظر افزایش حملات دشمن باشید. @CITYOFSUN

فرسایش توان نظامی آمریکا اینکه چرا ایالات متحده در جنگ‌های طولانی‌مدت و در حفاظت از پایگاه‌ها و متحدانش ظرفیت محدودی نشان می‌دهد، پیام‌هایی دارد که باید توجه کشورهای آسیایی را جلب کند. بنیامین نتانیاهو نه‌تنها در ارزیابی توانایی‌های ایران دچار خطا شد، بلکه توان آمریکا برای پشتیبانی از او در یک درگیری پرشدت را نیز بیش‌ازحد برآورد کرد. با وجود هزینه نزدیک به یک تریلیون دلار برای دفاع، ایالات متحده امروز از نظر صنعتی و لجستیکی به‌مراتب ضعیف‌تر از دهه‌های گذشته است. این شکنندگی نتیجه روندی طولانی از فرسایش پایگاه صنعتی دفاعی است که پس از پایان جنگ سرد آغاز شد. در دهه ۱۹۹۰، پنتاگون ۵۱ پیمانکار اصلی بزرگ داشت که برای قراردادهای مهم رقابت می‌کردند. امروز تنها پنج غول باقی مانده‌اند: لاکهید مارتین، RTX (ریتیون سابق)، جنرال داینامیکس، نورثروپ گرومن و بوئینگ. این تمرکز شدید که به «شام آخر» معروف شده، رقابت را به‌شدت کاهش داده و ظرفیت تولید در مقیاس بزرگ را محدود کرده و در نتیجه قیمت‌ها را بالا برده است. این همان الگوی رایج صنعت دفاعی غرب است که از طریق ادغام، خرید و کوچک شدن بازار رشد می‌کند، نه از طریق افزایش بهره‌وری تولید. آمارها در بخش‌های مختلف نگران‌کننده‌اند. در حوزه هواپیماهای نظامی، تعداد تأمین‌کنندگان از ۸ در سال ۱۹۹۰ به تنها ۳ رسیده است. در موشک‌های تاکتیکی، حدود ۹۰٪ تولید فعلی به فقط سه منبع وابسته است. در خودروهای زرهی زمینی، در سال ۱۹۹۰ سه تولیدکننده وجود داشت؛ اما تا سال ۲۰۲۰ تنها یکی باقی مانده: جنرال داینامیکس. نیروی کار متخصص نیز کاهش یافته است: بخش دفاعی از سال ۱۹۸۵ تاکنون حدود ۲ میلیون نیروی ماهر را از دست داده و از حدود ۳ میلیون به نزدیک ۱.۱ میلیون نفر رسیده است. تولید مهمات نیز همین کاهش «حجم» را نشان می‌دهد. در دوران جنگ سرد، کارخانه‌های آمریکا می‌توانستند در شرایط جنگی تا ۴۳۸ هزار گلوله توپخانه در ماه تولید کنند. پیش از جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲، این رقم تنها ۱۴٬۴۰۰ در ماه بود. حتی پس از سرمایه‌گذاری‌های میلیاردی، بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ ظرفیت به حدود ۴۰ تا ۵۵ هزار گلوله در ماه رسید که همچنان بسیار کمتر از هدف ۱۰۰ هزار است. افول دریایی نیز نگران‌کننده است. در سال ۱۹۹۱، آمریکا ۸ کارخانه کشتی‌سازی دولتی داشت؛ امروز فقط ۴ مورد باقی مانده (پورتسموث، نورفک، پوگت ساوند و پرل هاربر) که عمدتاً به تعمیر و نگهداری اختصاص دارند، نه ساخت جدید. کارخانه‌های خصوصی قادر به ساخت کشتی‌های بزرگ اقیانوسی نیز از دهه ۱۹۵۰ بیش از ۸۰٪ کاهش یافته‌اند. اکنون ساخت کشتی‌های جنگی بزرگ در تنها ۷ کارخانه متمرکز است که در اختیار چند شرکت محدود هستند. بخش دوم برنامه‌های تسلیحاتی پیشرفته نیز با تأخیرها و شکست‌های متعدد مواجه شده‌اند. پروژه «دارک ایگل» (سلاح هایپرسونیک برد بلند ارتش) به دلیل مشکلات فنی، سه بار در سال‌های ۲۰۲۳، ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ به تعویق افتاد. اگرچه یک واحد در دسامبر ۲۰۲۵ فعال شد، اما تا سال ۲۰۲۶ حتی یک موشک آماده عملیات نداشت. برنامه موشک هایپرسونیک هواپرتاب AGM-183 نیز پس از سه آزمایش ناموفق در سال ۲۰۲۱، در سال ۲۰۲۳ در آستانه لغو قرار گرفت و هنوز وارد خرید گسترده نشده است. وابستگی خارجی نیز آشکار شده است. موشک رهگیر SM-3 Block IIA تنها با مشارکت ژاپن پس از ناکامی‌های داخلی آمریکا در توسعه بخش‌های کلیدی ممکن شد. در اواخر ۲۰۲۳، همزمان با جنگ اوکراین، ذخایر آمریکا به پایان رسید و ژاپن مجبور شد قوانین خود را تغییر دهد تا موشک تولید و به آمریکا ارسال کند. مصرف در میدان نبرد نیز شکاف میان «پیشرفت فناوری» و «مقیاس تولید» را نشان می‌دهد. آمریکا در فقط دو روز عملیات علیه حوثی‌ها، بیش از کل خرید سالانه خود موشک تاماهاوک شلیک کرد. تولید ماهانه موشک‌های پاتریوت نیز حدود ۴۲ عدد است که برای جنگی طولانی و شدید به‌وضوح ناکافی است. حتی موشک هسته‌ای مینوتمن ۳، با فناوری دهه ۱۹۷۰، دچار مشکلات شده و در نوامبر ۲۰۲۳ به دلیل نقص فنی در پرواز خودمنفجر شد. آمریکا در حوزه پهپادها نیز عقب افتاده و ناچار به تقلید از نمونه‌های ایرانی شده است. از بیش از ۲۰ نمونه ارسال‌شده به اوکراین، همه رد شدند، عمدتاً به دلیل نسبت هزینه به کارایی نامناسب. در مجموع، بخش بزرگی از هزینه عظیم نزدیک به یک تریلیون دلار صرف بوروکراسی، فناوری‌های گران و تولید محدود می‌شود. در سال‌های اخیر، بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار به دلیل لغو پروژه‌ها و تأخیرها از دست رفته است. آمریکا همچنان از نظر کیفیت و فناوری برتری دارد، اما توان صنعتی و لجستیکی لازم برای پشتیبانی از خود و متحدانش در یک جنگ طولانی و پرشدت را از دست داده است.