یه نامه دلی مولای من! ای امام حسین (ع)، این دلِ جامانده از قافله‌ی عشاق، این دلِ بی‌قرارِ کربلا، این قلبِ پر از مهر و محبت شما، با هزاران سلام و درود به سوی شما پر می‌کشد. اربعین نزدیک است و من هر روز بیشتر از قبل، دلتنگ حرم و گنبد طلایی‌تان می‌شوم. می‌دانم که لیاقت این سفر را ندارم، اما امیدم به کرم و لطف شماست. می‌دانم که این دلِ شکسته، این دوری از شما، این همه گناه، لایق زیارت شما نیست. اما چه کنم که این دل، جز شما کسی را نمی‌شناسد و جز در هوای شما، آرام نمی‌گیرد.

این دلاتون که یهو میگیره بخاطر دلاییکه یهو شکوندین:)

دنیا رو می بینی؟! حرف حرف میاره ، پول پول میاره ، خواب خواب میاره ، ولی محبت خیانت میاره ،

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من دل من داند و من دانم و دل داند و من خاک من گل شود و گل شکفد از گل من تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من