از یه جایی به بعد
آدما که از چشمت میوفتن
نه باهاشون قهر میکنی نه بلاکشون میکنی
حتی باهاشون حرف هم میزنین
ولی دیگه براتون مثل قبل مهم نیستن
دیگه برات ارزش سابق رو ندارن
دیگه صدتو نمیزاری!
دلت که گرفته باشد..
تازه آغاز ماجراست..
قدم به قدم خاطرات می آیند.
روحت را میخراشند.
وتو ناچار می شوی به سکوت..
و تحمل بغضی تلخ
دلت که گرفته باشد
قطره به قطره دلتنگی سرازیر می شود از چشمانت
وآهی سرد روی گونه هایت...
مگر چقدر می توانی طاقت بیاوری!؟..
دلت که گرفته باشد.
فقط
یک نفر باید باشد
فقط..
باید باشد