eitaa logo
نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی
553 دنبال‌کننده
4.5هزار عکس
339 ویدیو
32 فایل
کانال ‌اطلاع ‌رسانی ‌نهاد ‌نمایندگی ‌مقام ‌معظم رهبری در‌ دانشگاه ها محقق‌ اردبیلی 🔸لینک کانال: @uma_nahad 🔸سایت نهاد دانشگاه محقق اردبیلی: www.uma.nahad.ir 🔎ارتباط با ما: @khodapanah58
مشاهده در ایتا
دانلود
تجمــــــــــــع دانشــــــــــــــگاهیان محـــــــقق اردبیلــــــــــــی، در پی درخواست فرمانده کل قوا و مسوولان نظامی، با شعار «خیابان مال شما، میدان مال ما» 🔺روز یکشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۵ ساعت ۲۰:۱۰ موکب همدلی دانشگاه محقق اردبیلی مابین شریعتی و چهارراه، مقابل دبیرستان مدرس 🔺حرکت به سمت میدان مصلی ساعت ۲۰:۳۰ ستاد گرامیداشت مناسبت‌های ملی و مذهبی دانشگاه --------------------- 📆1405.01.23 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad
جان‌فدا ۲۳ میلیونی شد. از قافله جا نمانید! با تمام اعضای خانواده ثبت‌نام کنید. janfadaa.ir --------------------- 📆1405.01.23 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad
🍂پویش هردانشگاهی یک رسانه به نام خدا آیلین رضوان پور رشته جامعه شناسی دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی وقتی از «جنگ» سخن می‌گویند، ذهن‌ها ناخودآگاه به سمتِ غبار، خون و فریادهای میدان می‌رود؛ اما گاهی جنگ، فراتر از صدای انفجارهاست. جنگ، یعنی ایستادگی در برابر طوفانی که می‌خواهد هویت و ریشه‌های ما را از میان ببرد. جنگ، یعنی آن لحظه‌ای که تمام جهان علیه تو ایستاده و تو، تنها با ایمان خود و خطی که از پیش ترسیم شده، رو به جلو گام برمی‌داری. در این میان، نگاه‌ها به سوی کسی است که نه تنها فرمانده، بلکه مظهرِ صبوری و ایمان در میانه‌ی طوفان‌هاست. رهبری که در او، صلابتِ یک جنگجو با زهدِ یک عارف در هم آمیخته است. کسی که با نگاهی نافذ، فراتر از مرزهای جغرافیایی، آینده را می‌دید و با کلامی استوار، دل‌های لرزان را در برابر تهاجم‌ها، چون صخره‌ای سخت می‌کرد. شهادت، پایانِ یک مسیر نیست؛ بلکه اوجِ زیستن است. وقتی رهبری در میانه‌ی درگیری‌ها و در برابر تهاجم، به مقام شهادت می‌رسد، در واقع به ما می‌آموزد که «مرگ» در مسیر حق، تنها یک گذار است؛ گذاری از دنیای محدودِ مادی به پهنایِ بی‌پایانِ معنا. او با رفتنش، تمامِ کلمات را بی‌معنا می‌کند و تنها یک چیز را باقی می‌گذارد: «مسیر». او رفت تا نشان دهد که رهبری، یعنی حضور در خط مقدمِ نبرد، حتی وقتی که سلاح، کلام و استقامت است. شهادت او، نه یک شکست، بلکه نقطه‌ی عطفی است که شعله‌ی مقاومت را در دل هر آزادی‌خواهی شعله‌ورتر می‌کند. او در میانه‌ی غبار جنگ، به ما یاد داد که پیروزی، تنها در تصاحب زمین نیست، بلکه در حفظِ اصالت و ایستادگی بر سرِ وعده‌های الهی است. حالا، وقتی به عقب نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که مسیرِ او، راهی است که باید ادامه یابد. جنگ تمام شده یا ادامه دارد، اما آنچه از او باقی مانده، روحی است که در کالبد ملت‌ها دمیده شده؛ روحی که می‌داند برای رسیدن به نور، باید از تاریکی‌های سخت گذشت و برای رسیدن به حق، باید آماده‌ی بالاترین قربانی بود. ما در امتدادِ آن خطِ سرخ، ایستاده‌ایم؛ نه از روی ترس، بلکه از روی عشق به همان مسیری که او با خون و ایمان، برایمان ترسیم کرد. --------------------- 📆1405.01.24 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad
🍂پویش هردانشگاهی یک رسانه به نام خداوند کودکان مظلوم میناب سپیده فهمی رشته جامعه شناسی دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی «دلنوشته جنگ رمضان ۱۴۰۴» ______________ در شبِ تاریکِ نبرد، آنگاه که آسمانِ بغض آلودِ خاورمیانه،گهواره یِ رقصِ مرگبارِ پهبادها و موشک ها بود، ایران، آن شیرِ خفته در قلبِ تاریخ،با غرشِ عشق،بیدار شد. صدای ترنمِ پهبادهایش،چون نجوای عاشقانه در گوش دشمن،لرزه بر اندامِ آن سردِ بی مهر افکند.پیروزی، آن گُلِ سرخی که در باغِ عشق شکوفا شد،عطر ایثار و وفاداری را در فضا پراکند؛عشقی که با خون جوانان آبیاری شده بود. و در این میان،مردم،آن قلب های تپنده ی وطن،۴۲ روز، چون رودهای جاریِ عشق، در رگ های شهر جاری بودند.در راهپیمایی های خیابانی،با گام های استوارشان،نه تنها از خاک مقدس وطن دفاع کردند،بلکه جلوه ی عشق بی پایان به ایران را به نمایش گذاشتند.حضورشان، نه تنها سدی پولادین در برابر هر گونه شورش و آشوب بود،بلکه فریاد بلند وفاداری و شور عاشقانه ی ملت به سرزمینشان بود.هر قدمشان، چون ضربان قلبی واحد،در ریتم پیروزی می تپید و عشق به وطن را در تار و پود خیابان ها،چون رنگین کمانی از مهر،جاری می ساخت. مادران،آن چشمه های جوشان محبت،اشک های شوق را در سوگ فرزندان شهیدشان،به ترنم دعای پیروزی گره زدند. قلب هایشان،آینه ی تمام نمای ایثار،با هر تپش،زمزمه ی«ایران،ای جانِ جهان،پاینده باش» سر می دادند. دختران جوان، آن غنچه های منتظر نسیم عشق،در انتظار بازگشت معشوقان خویش،با چشمانی چون دریای شوریده ،به افق های دوردست خیره مانده بودند.هر نسیم گذران،نامه ای از سوی دلبران عاشقشان می آورد و نوید وصال را در گوش جانشان،چون لالایی عشق،زمزمه می کرد. خواهران،آن شاخه های سرسبز باغ خانواده،با دلهره و امید،نگران برادران دلیر خود بودند؛آن تکیه گاه های همیشگی مهر.دعای خیرشان،چون پروانه ی شمع عشق،از قهرمانان مدافع وطن،محافظت می کرد. و پدران،آن سروهای ایستاده ی استوار،با سری افراشته و قلبی لبریز از غرور،نظاره گر حماسه ی فرزندان خویش بودند؛آن جوانه های امید.دستان پرمهرشان،بر شانه های سربازان وطن،نوازش عشق بود و عزمشان را برای دفاع از خاک و ناموس،استوارتر از کوه می کرد. این پیروزی،نه تنها سرافرازی یک ملت ،بلکه آوای دلنشین همبستگی ملتی بود که در گهواره ی تاریخ،با شیرعشق تغذیه شده و در مکتب عاشورا،درس جان فشانی آموخته است.ایران،آن نگین همیشه درخشان آسمان عشق،با بال های فتح و ظفر،اوج گرفت و نامش را در قلب عاشقان،جاودانه ساخت. ______________ ایرانِ من،ای خاکِ عاشقان،ای مهدِ شیران، در سینه یِ تو،عشقِ جاودان است،ای جانِ جانان، از موشک و پهباد،غرشِ غیرتِ توست، ۴۲روز دفاع،نه از سرِاجبار،که از سرِ عشق، آوازه یِ تو،در جهان پیچیده،ای سرافرازِ دهر. بمان که تا ابد،چون نگینی درخشان، بر تارکِ آسمانِ عشق،خواهی درخشید،ای ایران🇮🇷 --------------------- 📆1405.01.24 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad
🍂پویش هردانشگاهی یک رسانه از فشار حداکثری تا زانو زدن در اسلام‌آباد: روایتی از تحقیر یک ابرقدرت. ✍یادداشتی از : دکتر تقی اکبری عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی تحولات اخیر روابط ایران و آمریکا نشان می‌دهد سناریوی کنونی، بازتابی از شکست استراتژیک واشنگتن و پیروزی تاکتیکی تهران است. دولت ترامپ با راهبرد «فشار حداکثری» تهاجم نظامی همراه رژیم صهیونی به زیر ساخت ها تصور می‌کرد تحریم‌های فلج‌کننده و تهدید نظامی ، ایران را به زانو درآورد، اما این محاسبات با دو عامل کلیدی نادرست از آب درآمد. نخست، خلاقیت ایران در دور زدن تحریم‌ها، تقویت همکاری با چین، هند و حتی عربستان، و توسعه برنامه هسته‌ای و موشکی، قدرت چانه‌زنی تهران را افزایش داد. دوم و مهم‌تر، سرمایه اجتماعی عظیمی که در قالب حضور ۴۰ روزه مردم در خیابان‌ها و ثبت‌نام ۲۳ میلیون نفر در پویش «جانفدا» تجلی یافت، تمام معادلات روانی و رسانه‌ای آمریکا را بر هم زد. این حضور مستمر و آگاهانه، تصویر ایران تسلیم‌شده را به کلی برانداخت و به دولت پشتوانه‌ای داد تا از موضع قوت وارد مذاکره شود. در نتیجه، آمریکا خود را در باتلاقی دیپلماتیک و نظامی یافت: اقدام نظامی مستقیم زمینی ریسک غیرقابل قبول دارد، و مذاکره از طریق میانجی‌هایی مانند پاکستان و اخیرا سوئیس -که نشانه ضعف و ناچاری است- نیز بی‌نتیجه مانده است. ایران با شروط ده‌گانه خود، نقشه راه مشخصی ارائه داده و خود را در جایگاه طرف مسلط قرار داده است. پیش‌بینی منطقی آن است که آمریکا برای خروج از این بن‌بست، ناگزیر از پذیرش عملی شروط ده‌گانه ایران (دست‌کم به شکلی غیررسمی) خواهد بود. بنابراین، نتیجه نهایی آنکه آمریکا و دوستانش در برابر ایران به عنوان «ابرقدرت چهارم جهان مبتنی بر روایت انسان‌گرا» زانو خواهند زد؛ ابرقدرتی که نه با موشک، که با اراده جمعی و تاب‌آوری بیش از23 میلیون نفر از مردم خود، معادلات جهانی را بازتعریف کرده است. --------------------- 📆1405.01.25 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad
🍂پویش هردانشگاهی یک رسانه به نام خدا. معصومه باوندی پور دانشجوی رشته جامعه شناسی دانشگاه محقق اردبیلی جنگ کلمه ای که بارها و بارها آن را در کتابهای گوناگون و از زبان دیگران شنیدم اما درکی از آن نداشتم تا اینکه صدای بمباران و موشک ها را در آسمان دیدم و هر روز صبح که چشمم را باز میکنم خبر تازه ای از تنش ها و تخریب مناطق مختلف از کشورم ایران را میبینم آسمان آبی دیگر آن قدرها آبی به نظر نمیرسد انگار سایه های موشک یا شاید تحریم هایی که نفس را تنگ میکند همه جا را فراگرفته است. و ترس در گوشه وکنار خانه ها لانه کرده، ترس از صدای انفجار، ترس از ویرانی ها، ترس از دست دادن عزیزان و ترس از آینده ای که مثل همیشه پر از اگر و اما شده است. اما در کنار این ترس چیز دیگه ای هم هست. چیزی که مثل یک شعله کوچک اما سرسخت در دل روشن است و این مقاومت است نه مقاومت موشک ها و جنگنده ها بلکه مقاومت مردم و اینکه که در دل روشن است و این مقاوت است مردمی که با وجود همه سختی ها به هم لبخند میزننده و اتحاد و همبستگی یکاییک آنها مشت محکمی بر دهن ترامپ و همدستان آنهاست. جنگی که شروع آن با شهید شدن بچه ها و کودکان مدرسه میناب و امام خامنه ای عزیز بود و با شهید شدن فرماندهان بزرگ همچنان ادامه داشت. می‌دانیم که راه سخت است و تهدید ها و این جنگ که بیشتر از ۳۰ روز است ادامه دارد واقعی است اما می‌دانیم که این خاک و این مردم است که ریشه عمیقی دارند و یاد گرفته ایم که در تاریک ترین شب ها منتظر طلوع خورشید باشیم کاش هیچ وقت جنگی نباشد کاش این ترس ها کابوس شبانه باشند و واقعیت سرشار از صلح و امید و آرامش، اما تازمانی که این سایه است ما مردمی هستیم که از ترس قوی تر می‌شویم و درسایه مقاومت به امید فردایی بهتر نفس میکشیم. به امید ایرانی همیشه پیروز 🇮🇷 --------------------- 📆1405.01.25 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad
🔰 اطلاعیه شماره ۱۰ | تمدید مجدد مهلت ارسال آثار به اطلاع تمامی دانشجویان، فعالان رسانه‌ای و علاقه‌مندان حوزه رسانه و نشریات دانشگاهی می‌رسد: ▫️ بر اساس تصمیم شورای اجرایی جشنواره و با تأیید دبیر اجرایی بخش رسانه و نشریات دانشگاهی جشنواره بین‌المللی امام رضا(ع)، و با توجه به بروز برخی اختلالات در سامانه جشنواره و شرایط جاری کشور، مهلت ارسال آثار به این بخش تا تاریخ ۳۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ تمدید گردید. ▫️ از همه علاقه‌مندان دعوت می‌شود از این فرصت ایجاد شده استفاده کرده و آثار خود را در مهلت جدید به دبیرخانه جشنواره ارسال نمایند. ▫️ همچنین به اطلاع می‌رسد ظرف ۷۲ ساعت پس از ابلاغ تمدید جشنواره، الحاقیات و ضوابط تکمیلی جشنواره نیز منتشر خواهد شد. ▫️ با توجه به تفاوت شرایط دسترسی دانشجویان به اینترنت پایدار، در صورت عدم امکان ارسال آثار از طریق سامانه، راهکارهای جایگزین جهت دریافت آثار اطلاع‌رسانی و معرفی خواهد شد. ▫️ همچنین لازم به ذکر است که سامانه جشنواره در وضعیت پایدار قرار دارد و بروز برخی مشکلات گزارش‌شده برای تعدادی از کاربران، عمدتاً ناشی از ناپایداری و محدودیت‌های سرعت اینترنت در برخی مناطق می‌باشد. 🔻 دبیرخانه بخش رسانه و نشریات دانشگاهی | جشنواره بین‌المللی امام رضا(ع) 📲 @razaviuf_mag
💠 شیوه‌نامه بخش رسانه و نشریات دانشجویی جشنواره بین‌المللی امام رضا(ع) منتشر شد. 📲 @razaviuf_mag
شیوه نامه.pdf
حجم: 4M
💠 شیوه‌نامه بیست‌ودومین جشنواره بین‌المللی امام رضا(ع) | بخش رسانه و نشریات دانشجویی 📲 @razaviuf_mag
🍂پویش هردانشگاهی یک رسانه به نام خداوند جان و خرد ✍ نوشته: حنانه داودی نیا رشته: جامعه شناسی دانشکده: علوم اجتماعی دلنوشته‌ای از روزهای آغاز جنگ با آمریکا و اسرائیل غاصب در ماه مبارک رمضان بعضی روزها هستند که انگار سال‌ها در ذهن آدم می‌مانند. برای من، نخستین روزی که صدای عبور جنگنده‌ها آسمان تبریز را شکافت، یکی از همان روزهاست. صدایی که بر سقف خانه‌مان چنگ می‌کشید و آرامش شهر را در یک لحظه به لرزه می‌انداخت. واژه «جنگ» تا پیش از آن برایم تنها یک روایت تاریخی بود؛ اما از همان لحظه، تبدیل شد به تجربه‌ای زنده، نفس‌دار و بی‌رحم. یکی از اقوام نزدیکمان که سابقه حضور در جنگ‌های قدیم را داشت، همیشه از روزهای سخت گذشته برایمان تعریف می‌کرد؛ از شب‌هایی که صدای آسمان، آدم را بزرگ‌تر از سنش می‌کرد. آن زمان حرف‌هایش برایم مبهم بود، اما حالا در میانه روزهای تازه، بیشتر درکشان می‌کردم. درست همان هنگام که خیال کرده بودم شب گذشته سخت‌ترین تجربه بوده،صدای انفجارِ دوردست بار دیگر شهر را لرزاند. انفجاری که هرچند در فاصله‌ای دور رخ داد، اما اشکم را درجا درآورد؛ انگار صدایی بود که از عمق دل آدم عبور می‌کرد نه از آسمان. در همان روز، قطع شدن اینترنت هم وضعیت را برایم سخت‌تر کرد. دانشگاهمان مجبور به مجازی شدن کلاس‌ها شده بود، اما بدون اینترنت، نه دسترسی به سایت ها داشتم، نه خبری از دوستان و نه حتی درکی از آنچه در شهرهای دیگر می‌گذشت. این بی‌خبری، خودش نوعی جنگ درونی بود؛ حسی شبیه گم شدن در شهری که سال‌ها در آن زندگی کرده‌ای اما ناگهان صدایش را از تو دریغ کرده‌اند. ترس در چهره مردم نمایان بود؛ ترسی که کم‌کم به تصمیم‌های بزرگ تبدیل شد. خیلی‌ها از جمله چند تن از همسایه‌ها و نزدیکانمان، خانه‌هایشان را ترک کردند و به شهرهای اطراف تبریز پناه بردند؛ به امید چند شب آرام‌تر، به امید فرار از صدای ممتد جنگنده‌ها و انفجارها. هر رفتن، انگار یک تکه از قلب محله را با خودش می‌برد. اما در دل این تاریکی‌ها، یک حقیقت روشن‌تر از همیشه دیده می‌شد: مردم کشورم، با همه ترس‌ها و نگرانی‌هایشان، برای حفظ آرامش، استقلال و عزتشان کنار هم ایستادند.این ایستادگی، فقط معنای نظامی نداشت؛ در رفتارهای ساده پیدایش می‌کردی در صف‌های کمک‌رسانی در پختن نذری‌ها در تقسیم آب و غذا میان خانواده‌هایی که به محله‌های دیگر پناه برده بودند در دلداری‌های کوتاه اما عمیق در نگاه‌هایی که می‌گفت: «نمی‌گذاریم فرو بریزد.» فشارهای خارجی، تهدیدها، خواسته‌های تحمیلی و هر آنچه از بیرون بر مردم تحمیل می‌شد، نه‌تنها آنها را دلسرد نکرد، بلکه همبستگی و غیرتشان را پررنگ‌تر کرد. انگار هر تهدید، حلقه مردم را تنگ‌تر و دل‌ها را نزدیک‌تر می‌کرد. در همان روزها فهمیدم مقاومت فقط در میدان جنگ نیست؛ در دل ساده‌ترین آدم‌هاست، در مادری که با وجود صدای انفجار، برای فرزندش سفره سحری پهن می‌کند، در جوانی که با وجود ترس، داوطلب کمک‌رسانی می‌شود، در استادی که بدون اینترنت، تکلیف‌های دانشجوهایش را با پیام رسان های داخلی ارسال میکند، در پیرمردی که می‌گوید: «ما از سخت‌ترش هم گذشته‌ایم.» امروز که دوباره رمضان از راه رسیده، هر بارکه صدای آرام اذان را می‌شنوم، یادم می‌افتد که امنیت و سکوت و روزهای عادی، چه نعمت بزرگی‌اند. نعمت‌هایی که نسل من در همان روزها عمقش را فهمید. به امید روزهایی که نه سایه جنگی بر سر مردم باشد و نه اضطرابی در دل جوانان، به امید پیروزی،آرامش و سربلندی سرزمینم،ایران! --------------------- 📆1405.01.25 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad
▪️اگرچه بغض ها جان بر لبش کرد ▪️نفس ها را فدای مذهبش کرد ▪️ به شام جاهلیت نور آورد ▪️همان کاری که عمه زینبش کرد 🏴 شهادت جانسوز حضرت امام جعفر صادق علیه السلام بر عموم شیعیان جهان تسلیت باد. --------------------- 📆1405.01.25 💻پایگاه اطلاع رسانی و ارتباطات دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ▶️ @uma_nahad