دنیا باهام بد تا می‌کنه ولی من استاد اوریگامی‌ام

دنیا باهام بد تا می‌کنه و من سفالیم، یهو تق

بهم اجازه میدی حسی بشم که از‌ درون می‌گندونتت؟

کاش منم بعد از دی‌ماه last seen a long time ago شده بودم

یادمه وقتی بچه بودم هیچ‌وقت صفت "محبوب بودن" بهم تعلق نگرفت، این شرایط احساس امنیت می‌داد تا این‌که رسیدیم به زمانی که محبوب نبودن محبوب شد.

“People have beautiful things to say about you, but you must die first.”

- کاش می‌شد تو همین حالت بمیریم + بهش میگن اوردوز

زندگی یک بازیِ دونفره‌ست، این‌طرف میز خودت نشستی و اون‌طرف میز هم خودت. آدم‌ها؟ شرایط؟ اتفاقات؟ همه‌شون کارت‌های بازی‌ان ولی این به معنای بازیچه بودن اون‌ها نیست، به‌معنای تنهاییِ تو ئه.

واقعاً وجود دوست‌هام تو زندگیم باعث می‌شه حس کنم‌ وجود دارم و حق زندگی دارم، می‌تونم هرروز رو بابت وجود‌شون شکرگزاری کنم. بچه‌ها برای واقعی آرزو می‌کنم تو زندگی‌تون دوست و آدم‌های درستی کنارتون داشته باشید =)) و اگه هنوز ندارید همون‌طور که همیشه میگم، رها کنید و بسپریدش به زمان، و این رو هم در نظر بگیرید که انسان‌ درنهایت تنهاست، پس اول از همه با خودتون دوست باشید ~