امروز، چهلمین روز از درگذشت جوانانی است که در سرزمین عزیزمان ایران جان خود را از دست دادند… چه آنانی که در میان مردم بودند، چه آنانی که در لباس خدمت در بسیج، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یا ارتش جمهوری اسلامی ایران حضور داشتند. برای من، همه‌شان فرزند این خاک بودند؛ فرزند یک مادر، امید یک پدر، و داغی بر دل یک خانواده. این نوشته نه سیاسی است و نه برای جدل… فقط از دلِ یک انسان است که به همه‌ی خانواده‌های داغدار، بدون هیچ مرز و برچسبی، تسلیت می‌گوید. غمِ از دست دادن جوان، درد مشترک همه‌ی دل‌هاست… خداوند به بازماندگان صبر و آرامش بدهد و روح همه‌ی رفتگان را قرین رحمت کند. 🤍🌹

+ یعنی ممکنه اِلیس هنوز زنده باشه؟ - حال گربه چطوره؟ +جان؟ -زمانی که شما به خونه اومدین رفتار گربه عجیب نبود؟ (هانیبال) #moviedialogue

#myart اولشو بیشتر دوست داشتم...

We’re all gonna die.

... #picture

باشه... تو خوبی، تو خفنی... تنها تو میدونی زندگی چجوریه... تنها تو قوانین این دنیا رو بلدی... و تنها تو کسی هستی که عقل داره... (فقط بس کن🙏🏻)

چه قهوه ی خوبی بود. خیلی تأثیر گذار بود. (زرشک)