قلبم اندازهی پرندهها بود
منی که تو را به وسعت آسمان دوست داشتم . .
- ایلهان برک
نه برف مرا مى ترساند
و نه سرما..!
ولى دراين حجم سنگين تنهايى ام
براى گرم شدن بهانه اى ندارم
جز اين كه دوستت داشته باشم
- نزار قبانی | شـــعر
کوه چقدر ایستاده تا کوه شده است ،
و دریا چقدر گریسته تا دریا شده است ،
و من ایستادم و گریستم تا من شدم .
همه عمر بر ندارم سر از این خُمار مستی ،
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی..
تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد ،
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی!
| 📼🌱 سعدی ›