تمام پنجره‌های خانه را باز می‌گذارم. بادِ نیمه‌شب که از راه می‌رسد، عطر رویا را با خود به این‌جا می آورد و گرمای آغوشش را حوالهٔ تن رنجور ما می کند. سرمای شب را می ستاند و ..
گرمای زندگانی، به بسترم می‌خیزد و تا دمیدنِ صبح، رویاها مرا بوسه باران می‌کنند.
از چشم و دل مپرس که در اولین نگاه
شد چشم من خراب دل و دل خراب چشم🤍
#صائب_تبریزی