پنجشنبہ ها شعرهایم را
باید بہ چند دستہ تقسیم ڪنم...
مثلاً دوست داشتنت را بڪارم...
در ڪنارِ ایوان تنهایے ام
بغض هایم را قطرہ قطرہ بچڪانم
روے ساقہ هاے خیالت..
دلتنگے هایم را
اخ اخ امان از دست این دلتنگے هاے مداوم...
ڪہ تا انتهاے شب نردہ هاے دلم
برایت در دلم عاشقانہ فرو مے ریزد..
و تو را از گونہ هایم
بے تابانہ سرازیر مے ڪند
امید آذر
خندیدی و بر گوشهیِ لبهای تو چین اُفتاد
از جاذبهیِ عشقِ تو قلبم به زمین افتاد ،
خواستم از غم تو دل بکنم، جانم رفت
تو به اندازهٔ یک روح، بدهکار منی
- سادات حسینى تبار