و صبح یعنی
اشتیاق پنهان من
وقتی چشم‌هایم
در دریای چشم‌هایت غرق شده
و روزش را لبخند می‌زند
صبح یعنی
تویی چسبیده به عشق
و لحظه‌هایی که با بوی زندگی می‌گذرد
صبح یعنی
عشقی مملو از تو🌥
صبحتان مملو از شادی ☀️
فراموشی بگیرم هم فراموشت نخواهم کرد
که از ذهنم اگر رفتی ز دل هرگز نخواهی رفت
گریه‌ام پرسید از دلتنگی‌ام: تکلیف چیست؟
گفت: خوب است انتظار، اما بمیری محشر است.
کو زمزمه‌ی زنجره‌ای در پاییز
یا ناله‌ای از حنجره‌ای در پاییز
ماییم و سکوت تلخی از ناچاری
دلتنگ‌تر از پنجره‌ای در پاییز
- سهیل محمودی
هر شب
دوست داشتنت
شکل دیگری ست
یک شب
میانِ غزل واژه می شود
یک شب
میانِ گریه بغل
یک شب
میانِ خنده سکوت ...
از همه‌ی آدم‌هایِ بدی که در زندگیم بوده‌اند، سپاسگزارم!
آنها دقیقاً به من نشان دادند، که چه کسی نمی‌خواهم، باشم!