”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
من زندگی می‌کنم با طبیعت
همچون آن بادِ در گذر
از روی ایمان برگ
تاوان نمردن که پس از عشق تو دادم
این بود که در شهر خودم زنده به گورم
#ناصرپروانی
تـو در منی
مثل عڪس مـاه در برڪہ
در منے و دور از دستـرس مـن
سهـم مـن از تـو
فقـط هميـن شعـرهاے عاشـقانہ اسـت
و ديڪَر هيـچ...
شب بخیر ماه قشنگم♥️
از صبح های دور از تو نگویم
که مانند است به شب
که مانند است به اوجِ چله‌ی زمستان
هر شب غمت در دل است
و عشقت در سر
و هر صبح،
عشقت در دل و
خاطره ات در سر
طلوع کن صبحم را
که عمریست بی خورشید
روزهایم شب می شود
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
متلاطم
تنها
بی‌کران
کاش اقیانوسی نبودم
پنجه‌کشان بر ساحل
شمس لنگرودی
همه لرزش ِ دست و دلم از آن بود
که عشق
پناهی گردد ،
پروازی نه
گریزگاهی گردد.
آی عشق ، آی عشق
چهره ی آبی ات پیدا نیست.