از صبح های دور از تو نگویم
که مانند است به شب
که مانند است به اوجِ چله‌ی زمستان
هر شب غمت در دل است
و عشقت در سر
و هر صبح،
عشقت در دل و
خاطره ات در سر
طلوع کن صبحم را
که عمریست بی خورشید
روزهایم شب می شود
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
متلاطم
تنها
بی‌کران
کاش اقیانوسی نبودم
پنجه‌کشان بر ساحل
شمس لنگرودی
همه لرزش ِ دست و دلم از آن بود
که عشق
پناهی گردد ،
پروازی نه
گریزگاهی گردد.
آی عشق ، آی عشق
چهره ی آبی ات پیدا نیست.
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
زیباترین حرفت را بگو
شکنجه ی پنهان ِ سکوت ات را آشکاره کن
و هراس مدار از آنکه بگویند
ترانه یی بی هوده می خوانید . ــ
نام خود را
با تو می گویم
نان شادی ام را با تو قسمت می کنم
به کنارت می نشینم و
بر زانوی تو اینچنین به خواب می روم
کیستی که من این گونه به جد
در دیار رویاهای خویش با تو
درنگ می کنم!
عاشقم
اهل همین کوچه‌ی بن‌بست کناری
که تو از پنجره‌اش
پای به قلب من دیوانه نهادی
تو کجا ، کوچه کجا ؟
پنجره‌ی باز کجا ؟
من کجا ، عشق کجا ؟
طاقتِ آغاز کجا ...!؟🍃🍂