”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
جاده‌ها پرخطرند
و سفر طولانی
و دلِ ماست که در
پیلهِ پوسیدهِ اندوهِ تو
تنهاست هنوز…
با من از سختی این راه مگو
اگر این جاده شود ختم به تو
.
جمعه جز داغ تو در زخم دلم پنهان نکرد
این کویر تشنه را لبریز از باران نکرد
پشت گوش انداخت موهای سفیدم را ولی
اعتنایی بر من تنهای بی سامان نکرد
من همیشه داغ پوشیدم به سودای غمش
زخم من دید و مرا با مرهمی درمان نکرد
بیتها از اشک باریدم به روی مصحفش
بی وفا یک بیت از چشم مرا
دیوان نکرد
تلخی او را به شیرینی نوشتم سالها
او ولی یکبار اندوه مرا کتمان
نکرد
جمعه های انتظار آویختم ،چشمم به در
راحت از من رد شد و سخت مرا آسان نکرد
3.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
نه عادت نکردم به شبهای سردم به اینکه نباشی نه عادت نکردم...
#نمیشه#مجهول
”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
+ گیرم درخت رنگ خزان گیرد، تا ریشه هست، ساقه نمی‌میرد.
نگاه کن
پرندگان زمستانی ،
چگونه در دل من خود را گرم می‌کنند
و ماه نیمه، در طراوت روحم
نیم دیگر خود را می‌جوید
ببین چگونه تو را دوست دارم
که آفتاب یخ‌زده در رگ‌هایم می‌خزد
و در حرارت خونم پناهی می‌جوید...
~ شمس لنگرودی