”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
ما را شکستگی به نهایت رسیده است؛
آنقدر شکسته‌ایم ك دیگر نتوان شکست!
ای خلیجِ فارس ازین قصه تلخ تر چه بُوَد؟
واویلا ، میکنی خون وطن را جزر و مَد
به پرواز
شک کرده بودم
به هنگامی که شانه هایم
از توان سنگین بال
خمیده بود...
احمد شاملو🫀
به چشمک این همه مژگان به هم مزن یارا
که این دو فتنه بهم می زنند دنیا را
چه شعبده است که در چشمکان آبی تو
نهفته اند شب ماهتاب دریا را
شهریار
آیا شك داری؛
که بخشی از وجود منی؟
من از چشمان تو آتش را دزدیدم!
و مهم‌ترین انقلاب‌ها را رقم زدم!
تو ماهی هستی؛
که در آب حیاتِ من شنا میکنی!
تو ماهی هستی؛
که هر شب از پنجره کلمات من
طلوع میکنی!
تو بزرگترین فتح در میان فتوحاتِ منی!
تو ، آخرین وطنی که در آن زاده شدم؛
و در آن دفن خواهم شد . .
نزارقبانی|🫀›
هنگامی که گفتم...
"دوستت دارم"
می‌دانستم که الفبایِ...
جدیدی را اختراع کرده‌ام
برای شهری که خواندن
بلد نیست،
و شعرهایم را در سالنی خالی
خواهم خواهند...
و شراب را به کسانی
تعارف می‌کنم بی‌خبر
از لذتِ مستی!
نوش احساس
نزار_قبانی..