”مجهول|𝐔𝐧𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧‟
تمام پنجره‌های خانه را باز می‌گذارم. بادِ نیمه‌شب که از راه می‌رسد، عطر رویا را با خود به این‌جا می آورد و گرمای آغوشش را حوالهٔ تن رنجور ما می کند. سرمای شب را می ستاند و ..
گرمای زندگانی، به بسترم می‌خیزد و تا دمیدنِ صبح، رویاها مرا بوسه باران می‌کنند.
شبتان بخیر دوستان جان 🙏🙏
تو طلوع میکنی، من گرمایت را از دور
می‌چشَم و شهری در من بیدار می‌شود . .
احمد شاملو|🌻🌞 ›
صبحتان دلبرانه🫀
نازلی!
بهار خنده زد و ارغوان شكفت.
در خانه زير پنجره، گل داد ياس پير.
دست از گمان بدار!
با مرگِ نحس پنجه ميفكن!
بودن به از نبود شدن،
خاصه در بهار ...
احمد #شاملوی آیدا 🌸☁️ ›
در غم هجر روی تو، رفته ز کف قرار دل
گر ننماییم تو رخ، وای به حال زار دل
نیست شبی که تا سحر، خون نفشانم از بصر
ز آن که غم فراق تو، کرده تمام کار دل
آمده ام که سر نهم، عشق تو را به سر برم
ور تو بگوییم که نی، نی شکنم شکر برم
اوست نشسته در نظر، من به کجا نظر کنم
اوست گرفته شهر دل، من به کجا سفر برم
مرده بدم، زنده شدم، گریه بدم، خنده شدم
دولت عشق آمد و من، دولت پاینده پاینده شدم
استاد مولانا|🕊 ›
هوشنگ ابتهاج واژه «تاسيان» رو توضیح میده و ميگه که :
"تاسیان"
حالتی است که در اولین غروب
پس از رفتن یک عزیز که مدتی مهمان
خانه ما بوده ، دست میدهد !
هم‌چنین ، اولین غروبی را که کسی از دنیا رفته و جای او خالی است ، تاسیان می‌نامیم !
من خود تاسیانم . .
منی که از من رفته هرگز برنمیگرده و هر روز انگار روز اول رفتنشه . .✨