نازلی!
بهار خنده زد و ارغوان شكفت.
در خانه زير پنجره، گل داد ياس پير.
دست از گمان بدار!
با مرگِ نحس پنجه ميفكن!
بودن به از نبود شدن،
خاصه در بهار ...
احمد #شاملوی آیدا 🌸☁️ ›
در غم هجر روی تو، رفته ز کف قرار دل
گر ننماییم تو رخ، وای به حال زار دل
نیست شبی که تا سحر، خون نفشانم از بصر
ز آن که غم فراق تو، کرده تمام کار دل
آمده ام که سر نهم، عشق تو را به سر برم
ور تو بگوییم که نی، نی شکنم شکر برم
اوست نشسته در نظر، من به کجا نظر کنم
اوست گرفته شهر دل، من به کجا سفر برم
مرده بدم، زنده شدم، گریه بدم، خنده شدم
دولت عشق آمد و من، دولت پاینده پاینده شدم
استاد مولانا|🕊 ›
هوشنگ ابتهاج واژه «تاسيان» رو توضیح میده و ميگه که :
"تاسیان"
حالتی است که در اولین غروب
پس از رفتن یک عزیز که مدتی مهمان
خانه ما بوده ، دست میدهد !
هم‌چنین ، اولین غروبی را که کسی از دنیا رفته و جای او خالی است ، تاسیان می‌نامیم !
من خود تاسیانم . .
منی که از من رفته هرگز برنمیگرده و هر روز انگار روز اول رفتنشه . .✨
اما اونجا که شاملو به آیدا میگه :
آیدا این که مرا به سوی تو می‌کشد عشق نیست ، شکوه توست.
و آنچه مرا به انتخاب تو بر می‌انگیزد نیاز تن من نیست ،
یگانگی ارواح و اندیشه‌های ماست.🤍🖇!
من بی تو...
یک واژه‌ی ساده بیش نیستم،
اما کنارت، همچون...
یک کتاب عاشقانه آرام میشوم،
ورق بزن مرا...
که سطر به سطرم...
پر از دوستت دارم است...
💞