من هرگز شب از روی پل نمیگذرم
این نتیجهی عهدیست که با خود بستهام.
آخر فکرش را بکنید،که کسی خودش را در آب بیندازد،آن وقت از دو حال خارج نیست:
یا شما برای نجاتش خود را در آب میافکنید و در فصل سرما به عواقب بسیار سختی دچار میشوید ، یا او را به حال خود وا میگذارید ؛ شیرجههای نرفته گاهی کوفتگیهای عجیبی به جا میگذارد.
آیا برای کسی اتفاق نیفتاده که ناگهان و بدون دلیل به فکر فرو برود و به قدری در فکر غوطهور بشود که از زمان و مکان خودش بیخبر بشود و نداند که فکر چه چیز را میکند ؟ آنوقت بعد باید کوشش بکند برای این که به وضعیت و دنیای ظاهری خودش دوباره آگاه و آشنا بشود ، این صدای مرگ است .
- صادق هدایت
