ایکس`
امید؛ امید واژه ایست که در فال ادمی حک شده، طراوت است و زجر. امید دردناکترین لذت است. گویی زخمی ر
سرنوشت؛
اگر زندگی مسیر صعود از کوهی باشد، قله مهم تر است یا چیزهایی که در مسیر میبینیم؟
سرنوشت میتواند قله کوه بزرگی باشد، همه فکر میکنند روی قله چیزی به انتظارشان نشسته، همه سعی در فتح کردن آن دارند.
اما شاید سرنوشت بر روی قله نباشد بلکه باد سردیباشد، که در مسیر تن آدمی را میلرزاند.
یا گل کوچکی که بین سرمای کوه روییده و گویا به آدمی امید ادامه دادن میدهد.
سرنوشت را میتوان دنبال کرد و امید صعود داشت، یا که بر دامنه کوه نشست و از منظره لذت برد.
هیچکس نمیداند، همه فقط حس میکنند؛
میان آنچه که هست و آنچه میخواهند باشد.