✅خانه اشتراکی فقط و فقط به خانم مجرد 🔷️ پدیده‌ی #خانه‌_اشتراکی دیگر پدیده نیست. حالا نه اینکه به یک رویه و عرف تبدیل شده باشد اما نگاهی به آگهی‌های ثبت #اجاره‌خانه نشان می‌دهد که داستان خانه‌های اشتراکی به یک اتفاق پرتکرار تبدیل شده است. اتفاقی که با دیدنش، حالا نه مثل گذشته چشم‌هایمان‌‌ گرد می‌شود و نه احتمالا هنوز می‌توانیم به راحتی با آن کنار بیاییم. 🔶️ داستان اجاره‌خانه در #تهران که آنقدر از رگ گردن به مستأجران نزدیک‌تر است که نیاز به نوشتن و پناه بردن به عدد و آمار برای اثباتش نیست. درحالی‌که میانگین تاریخی تورم نقطه‌ای اجاره‌بها در شهر تهران در طول سه دهه‌ی گذشته حدود ۲۲درصد بوده است، این عدد در دو سال اخیر به بالای ۵۰درصد رسیده است! 🔷️ اینکه هر تابستان به جز «التماس رسانه‌ای» به صاحبان خانه با زیرنویس کردن فلان کمپین در تلویزیون چه راهکاری دیگری برای کنترل تورم اجاره‌ی مسکن در دستور کار قرار گرفته را باید از مدیران مربوطه پرسید! پرسشی که البته بعید است کمکی به روند حل مسئله‌ای کند که درکش از روز هم روشن‌تر و از نان شب برای مدیران واجب‌تر است. 🔶️ #مالیات بر خانه‌های خالی، نظارت بر قراردادهای چندساله و... که همان راهکارهای تکراری‌ است اما فعلا راهکارها روی کاغذ مانده‌ و روی کاغذ خشک‌شان زده که وضعیت بازار آگهی‌های خانه‌ی اشتراکی داغ شده است. فلان سایت برای نمایش «خانم یا آقا» بودن فرد آگهی‌دهنده خانه‌ی اشتراکی از کاربرانش پول دریافت می‌کند! فلان آدم هزینه‌‌ی نصف اجاره‌ی عرف را با قید «فقط خانم مجرد» آگهی می‌کند! 🔷️ این ساده‌ترین تحلیل درباره‌ی ازدیاد آگهی‌های «خانه‌های اشتراکی»‌ است. پدیده‌ای که نه فقط یک غم اقتصادی که در بلندمدت پایه‌های اخلاقی یک جامعه را هدف می‌گیرد. به این داستان ده‌ها مشکل فرهنگی و امنیتی که می‌تواند، رشد این اتفاق در جامعه رقم بزند را هم اضافه کنید. 🔶️ خانه‌های اشتراکی هرچند بیشتر در بین افراد مجرد مقبول است اما کش‌دار شدن روند افزایش قیمت مسکن، می‌تواند باعث نشت این اتفاق در بین خانواده‌ها شود. آن‌وقت بیشتر از چند خبر ساده که سال گذشته با محوریت خانواده‌هایی که در یک منزل زندگی می‌کنند، می‌تواند تغییرات جدی در سبک زندگی خانواده‌ها در تهران ایجاد کند! مشکلات متعدد روحی که به دلیل عدم انطباق این سبک زندگی با فرهنگ ایرانی، بوجود می‌آید، افزایش معضلات اجتماعی که حاصل زندگی اشتراکی‌ است، می‌تواند خیلی زود تاثیراتش را در جامعه متبلور کند. ✅درشبکه‌های اجتماعی واو را دنبال کنید https://zil.ink/vaavmag @vaavmag

✅اینا گل نزنند پدرشون رو در می‌یارند 🔹بخش‌هایی از فیلم #مصادره @vaavmag

✅مدرسه یا تلنت‌شوی معلم بلاگرها؟! ✍️علیرضا خسروی 🔷️ این روزها شاید باید برای معلمان بعضی از مدارس هم #ناظم بگذاریم. از همان ناظم‌های کلیشه‌ای خط‌کش به دست ایستاده در راهروی مدارس. کسی که با یک نگاه می‌توانست زیر و بم شیطنت نشسته در چشم‌مان‌ را کشف کند. بفهمد که برای تزریق هیجان به #مدرسه چه نقشه‌ای در ذهن داریم. برای اینکه کمی توی چشم برویم چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌مان است. همان ناظمی که آوردن موبایل به مدارس را ممنوع کرده بود تا ما تمام فکرمان را معطوف به درس کنیم. درس بخوانیم در مدرسه. 🔶️ ناظم معلم‌ها باید این روزها به بعضی از آن‌ها همین یک نکته‌ی ساده را یادآوری کند. اینکه آن‌ها آمده‌اند تا درس بدهند، پرورش را به تکنیک‌های آموزشی خود اضافه کنند و معجون دلچسبی به دانش‌آموزان ارائه‌‌ دهند. ناظم معلمان باید موبایل را از دست‌شان بگیرد و یادآوری کند که #معلم باید گچ به دست در کلاس راه برود. 🔷️ #دوربین و #موبایل و #بلاگری از کجا به مدرسه‌ها آمد؟ چند فیلم بیشتر دیده‌شده‌ی این روزهای مدارس را مرور کنید. همان فیلم‌هایی که معلم جوان دوربین‌ را ناشیانه‌ترین مدل ممکن در یک کلاس درس قرار داده. آماتور‌ترین حالت ممکن قاب مدنظرش را بسته و البته به بهترین مدل ممکن از بازیگرانش بازی می‌گیرد. از دانش‌آموزانش. دانش‌آموزانی که معمولا آنقدر کم سن و سال هستند که نمی‌توانند «نه» بگویند. بازیگران بی‌اختیار کلاس‌های بازیگری معلمانی که کلاس درس را با تلنت شوی آموزشی اشتباه گرفتند. 🔸ادامه یادداشت را در اینجا بخوانید @vaavmag

✅در دوران بادی به هر جهت‌ها تو «عمو پورنگ» باش ✍️ علیرضا خسروی در ادامه بخوانید🔻 @vaavmag

✅در دوران بادی به هر جهت‌ها تو «عمو پورنگ» باش 🔷️ در دوران «شابلن‌های مجازی»، در دورانی که «دیکتاتورهای رسانه‌ای» به دنبال همانندسازی چهره‌ها برای مورد تأیید قرار گرفتن توسط افکار عمومی هستند، نوشتن و گفتن از ارزش کاری که #داریوش_فرضیایی در فضای مجازی می‌کند، اجباری‌ است. 🔶️ صفحه‌ی رسمی او را بالا و پایین کنید. بدون قضاوت و پیشداوری از ارزش‌های اخلاقی‌اش، او را ارزیابی کنید. عکس‌العمل‌های رسانه‌ای او، در تمام این سال‌ها به ما ثابت می‌کند که مهم نیست رفتارش را بپسندیم یا نه، او مسیر ارزش‌هایش را بدون درنظر گرفتن فشارهای بیرونی انتخاب می‌کند و خب همین موضوع به رفتارهایش ضریب می‌دهد. در معادلات ذهنی ما، #عمو_پورنگ به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های رسانه‌ای کودک و نوجوان تاریخ تلویزیون برای از دست ندادن طیفی از مخاطبانش، باید به دنبال تأیید جمعی باشد. تأیید جمعی که او را به تابعی از رفتار دیگران تبدیل می‌کرد اما او تصمیم گرفته است که با این دست فرمان جلو نرود. 🔷️‌حداقل روی کاغذ کسی فکرش را نمی‌کند که نوشتن از «جایگاه مادر» در دستورالعمل لایک و کامنت فضای مجازی جایی داشته باشد. حداقل ما در پیش‌فرض ذهنی‌مان، فکرش را هم نمی‌توانیم بکنیم که یک به اصطلاح #سلبریتی به این راحتی بتواند از خانواده و اهمیت این موضوع در شبکه‌ی اجتماعی خودش حرف بزند. عمو پورنگ اما درست برخلاف دستورالعمل ذهنی خیلی از ما رفتار می‌کند. پست‌های با محوریت مادر را که در پیج داریوش فرضیایی مرور می‌کنیم، ذره‌ای احساس مصنوعی بودن به مخاطب دست نمی‌دهد. به همین خاطر، می‌توان حس واقعی بودن را از او در محیطی گرفت که سر تا پایش را فیک بودن و رفتارهای نمایشی فرا گرفته است. 🔶️ او اخیرا در یک هماورد‌‌ مجازی به جان کسانی افتاد که تلاش داشتند با یک آهنگ و تولید محتوای مبتذل به ریشه‌های اخلاقی جامعه آسیب بزنند. عمو پورنگ اما حالا می‌تواند به نمادی از یک چهره‌ی رسانه‌ای تأثیرگذار با فعالیت مؤثر ‌‌ در فضای مجازی تبدیل شود. باید قدر عمو پورنگ‌های فضای مجازی را بیشتر بدانیم. @vaavmag

🔷فریاد «زندگی» روی سکو قهرمانی ✍️ علیرضا گرا‌ن‌پایه در ادامه بخوانید🔻 @vaavmag

✅️ ولع فتح قله‌ رکوردها هم نمی‌تواند معنای واقعی زندگی را از ما بگیرد 🔷️ چسبیدن نام یک کشور به یک #ورزشکار به‌عنوان نماینده‌ی مردم در مجامع بین‌المللی همان تیغ دو لبه‌ای‌ است که اهمیت رفتار ورزشکاران در مسابقات را چند برابر می‌کند. ورزشی که می‌تواند فوکوس صدها دوربین‌ رسانه‌های مختلف جهان را به سمت خودش بکشد و ذهنیت ما را نسبت به مردم آن کشور تغییر دهد. 🔶️ برای عاشقان فوتبال، مردم #ایتالیا با فریادهای درآمیخته با عشق بازیکنان تیم ملی این کشور در هنگام خواندن سرود ملی کشورشان قبل از آغاز مسابقات به یاد آورده می‌شوند. به همین خاطر است که فوتبالی‌ها بدون آنکه شناختی از فرهنگ عامه‌ی این کشور داشته باشند، «میهن‌پرستی» را به بخش مهمی از رفتار شخصیتی ایتالیایی‌ها نسبت می‌دهند. و دقیقا به همین دلیل است که تصویر حضور #سارا_جوانمردی روی سکوی قهرمانی با نوزاد سه‌ماهه‌اش در مسابقات پاراآسایی اهمیت پیدا می‌کند. مدال مادری که به گردن فرزندش آویخته شد خیلی بیشتر از تمام افتخارات دیگر ورزشکاران ایرانی دست به دست می‌شود. آن قاب می‌رود جزو ماندگارترین قاب‌های ورزشکاران مسابقات آسیایی. 🔷️ «مادر» بودن از «قهرمان» بودن سبقت می‌گیرد. نقطه‌ی تمایزی می‌شود برای ماندگاری مدالی که می‌توانست در بین صدها مدال کاروان ایران گم شود. می‌توانست بین هزاران قاب مسابقات #هانگژو گم شود اما یک نماد فرهنگی از زن ایرانی آن را ماندگار می‌کند. 🔶️ درست مثل قابی که ماه‌ها قبل #الهام_فرهمندی بازیکن تیم ملی فوتبال کشورمان ثبت کرد. ورزشکاری که تصمیم گرفت «خانواده» را به شخصیت قهرمانی خودش پیوند بزند و «مادر» بودن را مانعی برای ادامه‌ی مسیر قهرمانی خودش نداند‌. 🔷️ ورزشکاران زن ایرانی حالا ایستادن روی سکوی قهرمانی در مسابقات مختلف را بهانه‌ای برای نشان دادن فرهنگ یک ملت کردند. اینکه قرار نیست ولع فتح رکوردها بلای جان «زندگی» شود. اینکه مدال‌ها می‌تواند چیزهای بزرگ‌تر و مهم‌تری از چند عدد ساده‌ی ثبت‌شده روی تابلوی نتایج را فریاد بزند. اینکه قهرمانی همه‌ی زندگی یک ورزشکار موفق نیست. حداقل، قهرمانی همه‌ی زندگی یک انسان موفق نخواهد بود. @vaavmag