امشب به جفتمون ثابت شد که چقدر دیوونه اییم. بهش زنگ زدم گفتم بپوش بزنیم بیرون،گفت جایی دعوتم دیر میشه تا برگردیم، بعدم کجا بریم؟ گفتم نمیدونم بیا سریع میریم و برمیگردیم با مقصدی نامعلوم سوار اتوبوش شدیم و راه افتادیم یهو وسط راه گفتم بیا همینجا پیاده شیم، وسط شهر که حتی نمیدونستیم کجاییم پیاده شدیم و یه فالوده گرفتیم و رفتیم بالای پل هوایی خوردیم و عکس گرفتیم و به دیوونگیمون یه نیش خند زدیم؛ و رفتیم اوطرف خیابون و دوباره سوار شدیم و برگشتیم خونه هامون و این شد بیرون رفتنی که فقط میخواستیم بیرون باشیم. تو خیلی پایه و خلی،مثل خودم🫂💙 خیابونای این شهر | مهر ماه ۱۴۰۳

تلگرامو دارین؟! https://t.me/vaayeh اونجا خیلی فعال تره🤭

داستان همیشگی جمعه ها با کاظم جان؛ ملقب به جمعه های سیاه.

وقتی شب میشه ، همه‌ی « یادم رفته‌ها » یادت میاد.