همیشه عادت دارم برای تبریک تولد یا برم پیش فرد متولد و خوشحالش کنم، یا اگه ازم دوره با گذاشتن عکس های دو نفرمون تولدشو تبریک بگم.
مثل اینکه فعلا به صلاح نبوده بیام و از نزدیک به خودتون تبریک بگم.. ولی میتونم دورادور با عکس هایی که تک تکشون برام عزیزن و یک دنیا خاطره و لبخند پشت همشونه تبریک بگم و برای خودم دوباره مرور خاطره کنم.ادم با همین خاطره ها زندست دیگه نه بابا جان؟
-آرشیوی از دی ماه ۱۴۰۴✨-
-وایه|Vayeh-
امید با ارزش ترین دارایی یه آدمه.و من اینو زمانی متوجه شدم که که تو اوج نا امیدی کور سوی امید و پیدا کردم.
واژهی امید برام مقدسه، چون شما تمام امید منی.
تموم دارایی من از دنیا و اخرتین. اولین و آخرین و تنها امید برای هر زمانی که دیگه توانایی ادامه دادن نیست..
هیچ وقتم امیدمو نا امید نکردی.
بابا،تو همه چیز منی. تموم اعتبار منی. تموم زندگی من . و تمام امید من.
و چقدر منِ کمترین خوشبختم که منو با شما میشناسن!
کاش روی خونهی ابدیم هم اسمی از شما درج بشه..
خلاصه که بابا جان سرتون رو درد نیارم؛
میلادتون هر روز مبارک ما، مامن و امید.❤️🩹✨