من همونیم که خیلی وقته به آدمای زندگیم نمیگم دوست دارم . . ولی به عناوین مختلف مراقبشونم ، باهاشون حرف میزنم ، خوشحالشون میکنم ، من بی‌احساس نیستم .. من فقط دارم تلاش میکنم راهای دیگرو انتخاب کنم برای دوست داشتن ؛ شاید کم رو شدم ، شاید روم نمیشه برگردم بهت بگم دوست دارم . ولی توهم نباید خودت بفهمی!؟

مودِ امشبِ وادی : حق‌گویی .

یاد بگیرید همون موقع که لازمه باشید ؛ یه دیقه بعد یه ساعت بعد یه روز بعد یه ثانیه بعد دیگه اون لحظه نیست . . دستا سرد میشن ، احساسات ته‌نشین میشن ، طوفانا آروم میشن آتیشا خاموش میشن.. آخرش فقط این به یاد میمونه که؛ به موقع بودی کنارم یا نه؟؟

_

_

شبیه تموم حسای خوب دنیایی!(: شبیه وقتی توی یه سرمای سخت وارد یه کافه‌ میشی و گرمای مطبوعش میخوره توی صورتت و بوی قهوه هوش از سرت میپرونه . . شبیه شبی که خوابت نمیبره از شوق رفتن به مسافرت . . شبیه صدای خش‌خش برگایی که زیر کفشام خورد میشن . . شبیه وقتی که وسط تایم مدرسه خانواده میان دنبالت..؛

تو دقیقا برام مثل همون لحظه ی هستی که شارژم یه درصده و به موقع میرسم خونه و گوشیمو میزنم به شارژ ؛ مثل خوشحالی پیدا کردن پول ته جیب لباسای پارسالم ، مثل آخرین تیکه ی پیتزا . . مثل بوی خاک بارون خورده ؛ مثل آخرین زنگ مدرسه روز چارشنبه ، مثل ذوق نخوابیدن شبی که فرداش میخوای بری اردو ، مثل استرس اولین قرار..؛ مثل قدم زدن رو ماسه های ساحل! مثل حسی که وقتی وارد مغازه لوازم تحریری میشی و یه عالمه چیزای قشنگ میینی ، مثل حسایی قشنگی که هر بار تجربشون کنی هیچوقت برات تکراری نمیشن و همیشه دوست داشتنین . . )

لانگ دیستنس یعنی ؛ تو از پشت این صفحات مجازی ، واقعی‌ترین آدم زندگی من شدی !(.

💕.