داستان آیت الله شفتی و دعای سگ گرسنه نمی دانم نام آیت الله شفتی را شنیده اید یا خیر؟ اما داستان جالب و آموزنده ای است. یکی ازعلمای ربانی قرن دوازدهم مرحوم سید محمد باقر شفتی رشتی معروف به حجه الاسلام شفتی است که از مجتهدین برازنده و پرهیزکار بود، او بسال 1175 ه-ق درجرزه طارم گیلان دیده به جهان گشود و بسال 1260درسن 85سالگی در اصفهان از دنیا رفت و مرقد شریفش درکنار مسجد سید اصفهان، معروف ومزار علاقمندان است. وی درمورد نتیجه ترحم، و فراز و نشیب زندگی خود، حکایتی شیرین دارد که دراینجا می آوریم: حجه السلام شفتی درایام تحصیل خود در نجف و اصفهان به قدری فقیر بود که غالبا لباس او از زیادی وصله به رنگهای مختلف جلوه می کرد، گاهی ازشدت گرسنگی و ضعف غش می کرد، ولی فقر خود را کتمان می نمود و به کسی نمی گفت. روزی درمدرسه علمیه اصفهان، پول نماز وحشتی بین طلاب تقسیم می کردند، وجه مختصری از این ناحیه به اورسید، چون مدتی بود گوشت نخورده بود، به بازار رفت و با آن پول جگر گوسفندی را خرید و به مدرسه بازگشت، درمسیر راه ناگاه درکنار کوچه ای چشمش به سگی افتاد که بچه های او به روی سینه او افتاده وشیر می خوردند، ولی از سگ بیش ازمشتی استخوان باقی نمانده بود و از ضعف، قدرت حرکت نداشت. حجه الاسلام به خود خطاب کرده و گفت: اگر از روی انصاف داوری کنی، این سگ برای خوردن جگر از تو سزاوارتر است، زیرا هم خودش و هم بچه هایش گرسنه اند، از این رو جگر را قطعه قطعه کرد و جلو آن سگ انداخت. خود حجه السلام شفتی نقل می کند: وقتی که پاره های جگر را نزد سگ انداختم گویی اورا طوری یافتم که سربه آسمان بلند کرد و صدائی نمود، من دریافتم که او درحق من دعا می کند. ازاین جریان چندان نگذشت که یکی از بزرگان، از زادگاه خودم شفت مبلغ دویست تومان برای من فرستاد وپیام داد که من راضی نیستم از عین این پول مصرف کنی، بلکه آن را نزد تاجری بگذار تا با آن تجارت کند و از سود تجارت، از او بگیر و مصرف کن. من به همین سفارش عمل کردم، به قدری وضع مالی من خوب شد که ازسود تجارتی آن پول، مبلغ هنگفتی بدستم آمد و با آن حدود هزاردکان وکاروانسرا خریدم و یک روستا را در اطراف محلمان بنام گروند به طور دربست خریداری نمودم، که اجاره کشاورزی آن هرسال نهصد خروار برنج می شد، دارای اهل و فرزندان شدم و قریب صد نفر از در خانه من نان می خوردند، تمام این ثروت و مکنت بر اثر ترحمی بودکه من به آن سگ گرسنه نمودم، و او را برخودم ترجیح دادم. 📙 #برشی_از_کتاب صد و یک حکایت ،ص ١۵٨

گاهی دعای یک گربه گره کار آدم رو باز میکنه! 🎙 #صوت || استاد شجاعی @vaezan_eitaa

#حدیث_روز ✨ امام صادق علیه‌السلام فرمود: هرکس می‌خواهد از یاران مهدی باشد، علاوه بر ترک گناه، باید از شُبَهات هم دوری کند. یعنی مواظب باشد که هر چیزی که در آن شُبهه گناه است مرتکب نشود. 📚مکیال المکارم، جلد۲ الّلهُـمَّـ؏جـِّل‌لِوَلیِّـڪَ الفــَرَج

سلام صبحتون پر از نور امام زمان علیه السلام دستت رو بزار رو سینه ات و به هر سمتی که هستی به امام زمانت سلام کن سلامی از عمق جانت از آقا بخواه هواتو داشته باشه شک نکن که لطف حضرت شامل حالت میشه چون محبت امام زمان به شیعیانش از محبت مادر به فرزندش بیشتره بلکه قابل قیاس نیست منتظر عزیز تو این غوغای بی در و پیکر آخرالزمان امام مهدی رو فراموش نکن

🔸الإمام‌الباقر علیه السلام : أوحَی اللهُ تعالی إلی شُعَیبٍ النبيِّ: إنّي مُعَذِّبٌ مِن قومِکَ مائَةَ ألفٍ: أربعینَ ألفاً مِن شِرارِهِم و سِتّینَ ألفاً مِن خِیارِهم، فقالَ: یا ربِّ، هؤلاءِ الأشرارُ فما بالُ الأخیارِ؟! فَأوحَی اللهُ عَزَّوجلَّ إلَیهِ: داهَنوا أهلَ المعاصِي فلَم یَغضَبُوا لِغَضَبِي. 🔹امام‌باقر علیه السلام : خدای تعالی به شعیب پیامبر وحی فرمود که: من صدهزار نفر از مردم تو را عذاب خواهم کرد: چهل‌هزار نفر بدکار را، شصت‌هزار نفر از نیکانشان را. شعیب عرض کرد: پروردگارا! بدکاران سزاوارند اما نیکان چرا؟ خدای( به او وحی فرمود که: آنان با گنهکاران راه آمدند و به‌خاطر خشم من به خشم نیامدند. #احادیث برگرفته از کتاب احادیث معنوی مصطفی نیک اقبال @vaezan_eitaa

✅ نماز دو ركعتی روزهای جمعه برای اینکه تا جمعه آینده فتنه و بلائی نرسد ▫️هر كه در روز جمعه، بعد از نماز ظهر، دو ركعت نماز به جا آورد و در هر ركعت بعد از حمد، ۷ بار سوره «توحید» را بخواند و بعد از نماز بگويد : اَللَّـهُمَّ اجْعَلْنی مِنْ اَهْلِ الْجَنَّةِ الَّتی حَشْوُهَا الْبَرَكةُ وَعُمّارُهَا الْمَلائِكَةُ مَعَ نَبِيِّنا مُحَمَّد صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَاَبينا اِبراهيمَ عَلَيْهِ السَّلام خدايا! مرا از اهل بهشت قرار ده، كه درونش همه بركت است و کارکنانش همه فرشتگان هستند، در كنار پيامبر ما حضرت محمّد که درود فرستد خدا بر او و آلش و با پدر ما حضرت ابراهيم عليه السّلام. ▫️تا جمعه ديگر فتنه و بلائی به او‌ نرسد و حقّ تعالی جمع كند ميان او و حضرت محمّد صلّی اللهُ عليه وآله و سلّم و حضرت ابراهيم عليه السّلام. ▫️علّامه مجلسی فرموده كه اگر اين دعا را غير سيّد بخواند بجای "وَاَبينا"، "وَاَبيهِ" بگويد. 📚 منابع: مفاتیح‌الجنان، شیخ عباس قمی مِصباح‌المُتَهَجِّد، شيخ طوسی

موضوع: مقامات حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) تاریخ: ۱۴۰۳/۸/۱۷ 🔷وجوب #تولی مومنین نسبت به یکدیگر. 🔶#درجات مومنین. 🔷درجات #حقوق مومنین. 🔶حقوق #مومنین_کامل. 🔷وجوب پرهیز از #غلو و #تقصیر در معرفت حضرت زینب سلام الله علیها. 🔶اجراء #فعل_الله به واسطه‌ی وسائط. 🔷لزوم تعیین صحیح سطح بحث در #اعتقادات و #معارف. 🔶ذکر فضیلت حضرت #ابوطالب. 🔷نقش #حضرت_زینب در دولت حقیقی امام حسین (علیه‌السلام). 🔶معنای #عالمه_غیر_معلمه. #ولادت از دو معصوم کلی.

#تفسیر_قرآن وَ إِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مَا کَانَ يَدْعُو إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَ جَعَلَ لِلَّه‌انداداً لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلِيلاً إِنَّکَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ (۸) انسان اینطور است که وقتی مشکلی برایش پیش می آید رو بدرگاه خدا میکند و دست به دعا برمیدارد؛ بعد وقتی خدا نعمتی از طرف خود نثار او میکند، گرفتاری‌اش را که بخاطر آن، خدا را میخواند فراموش میکند و برای خدا همتایانی قرار میدهد تا مردم را اینگونه از راه خدا بدر کند. بگو: تو هم اندکی به کفر خود سرگرم باش که تو از اصحاب آتشی

این خصلتِ نمک ناشناسی انسان چند بار در قرآن مذمّت شده از جمله سوره‌های یونس، عنکبوت، و لقمان. یعنی انسان فقط وقتی گرفتار است یاد خدا میافتد و به مجرد رفع گرفتاری، خدا را هم از یاد میبرد و به ضلالت خویش بازمیگردد تا جایی که به اضلال دیگران نیز دست می آلاید. عبارت "نَسِيَ مَا کَانَ يَدْعُو إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ" یعنی هم آن مشکل را فراموش میکند، هم خدایی را که در مشکل بدرگاهش دعا کرده بود. چون علت رفتن به در خانه خدا نه عشق و معرفت بلکه رفع مشکل بود. پس با ناپدید شدن مشکل، خدا هم از یاد میرود و به فراموشی سپرده میشود. عبارت آخر آیه که وعده عذاب اخروی است نشان میدهد که ایمان کشتی شکستگان، اگر در ساحلِ سلامت زندگی امتداد نداشته باشد، نجات دهنده نیست و کأن لم یکن است. مقصود از "اندادپرستی" که در ساحل سلامت سراغ آدم می آید، رکون و اعتماد به خویش، به دیگران، به علم تجربی، به فلسفه‌های بشری، و به تصادف است. میگوید شانس آوردم یا بلد بودم یا فلانی دستم را گرفت یا اثبات شده یا فلانی چنین میگوید. چیزی که این وسط فراموش میشود همان صحنه التجاء به خداست و دست غیب خدا که نجاتش داد. طوری نیست! گذر پوست باز به دباغ خانه میافتد: تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلِيلاً! 📚 برگرفته از تفسیر معنوی مصطفی نیک اقبال

این آیه بی‌اشعار نیست که سختی‌ها – نوعا – انسان را متوجه خدا میکند و نعمت‌ها – نوعا -سبب غفلت و بی‌خدایی میشوند. برای همین، خداوند ایام بلاء و رخاء را میان مردم میچرخاند تا هم آنها را امتحان کند، هم نگذارد غفلتهایشان زیاد طول بکشد. پس همه حتی اولیاء خدا هر از چندی باید به ضُرّی مبتلا شوند تا بدرگاه خدا انابه کنند. و همه حتی کافرین و فاسقین باید نعمت و خوشی دنیوی را تجربه کنند تا بساط امتحان برایشان شکل بگیرد و شکرشان سنجیده شود. چون شکر، از ابواب نجات است و گاهی فاسقی با یک شکر، مسیر زندگی‌اش عوض میشود و عاقبت بخیر میگردد. 📚 برگرفته از تفسیر معنوی مصطفی نیک اقبال