موی کوتاه

عکس های ساده اما منظور دار

قصه های پشتِ یک ماجرای ساده

بچه‌ها یه چیز خیلی غمناک فهمیدم

انقدر شیطون پله پله جلو میاد که گاهی خودمون هم متوجه نمی‌شیم. داشتم دفترهای قدیمی‌م رو می‌خوندم که فهمیدم همین یکی دوسال پیش چقدر دغدغه‌مند‌تر بودم. یعنی انگار داشتم دفترهای آینده‌م رو می‌خوندم، نه گذشته‌م رو! ‌ پر از ایده، دعا، خلاصه سخنرانی، نقد و مناجات. دغدغه زندگیم اسلام بود. کل زندگیم نزدیک‌تر شدن به خدا بود. چقدر سخنرانی گوش می‌دادم! اصلا باورم نمیشه اون من بودم. اول پیش خودم گفتم فیلم که خیلی خوبه، آدم ازش یاد می‌گیره. بعد گفتم حالا چرا همه کتابایی که بخونم مذهبی باشن؟ سراغ ژانرهای دیگه هم برم. و... . اینا به خودی خود بد نیستن؛ اما دغدغه من رو عوض کردن. نفهمیدم چی شد که دیگه قرآن نخوندم، سخنرانی گوش ندادم، نظر سیاسی نداشتم، با خدا حرف نزدم و از امام زمان دور شدم.

و الان باید بگم «خداروشکر که نوشتم!» چندسال پیش نوشتم و الان متوجه تغییر روحم شدم. حالا می‌خوام پسرفتم رو جبران کنم. می‌خوام مؤثر باشم.

📖 متن کامل پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها 🔗 rahbar.ir/s/2057 💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

بخونیدددد

یادتونه قبلاً توی متن سبز باهم سخنرانی‌های آقا رو خلاصه‌نویسی می‌کردیم؟:)🥲

درس خوندن یه وظیفه شخصی نیست، یه مسئولیت اجتماعیه. توی این وضع ‌و مشکلات تنها کاری از دست ما برمیاد فقط همینه بچه‌ها. مربوط به همین دوره هم نیست، آقا میگن مأموریت تاریخی! حواست باشه

منم، خیلی خیلی خیلی منم. عاشق این مدرسه رفتن هستم و می‌مونم. واقعا جالب نیست که با یسری از همسنات بریزنت توی یه اتاق و هر روز چندتا آدم بیان چیزای مختلف بهت یاد بدن؟ دفتر، جامدادی، کوله، جزوه نوشتن، درس خوندن، امتحان داشتن، روزای سرد مدرسه، روزایی که زنگ اول دلم داشت صدا می‌داد و به خوراکی توی کیفم فکر می‌کردم، وقتی معلم نبود و می‌شستیم با بچه‌ها حرف می‌زدیم و هزارتا چیز دیگه. من عاشق جزئیات اتفاقات ساده زندگیم.

۴۵۰ به نیمه رسید، یعنی بیشتر از شیش ماهه که شما پیشمون نیستید...