یه چیزی فهمیدم

من نمی‌تونم بدون دوستام زنده بمونم

دلم براشون تنگ شده

جفتش، متن سبز حال و هوای تهران و الای قبلی و دوستای قدیمی و یه عالمه کتاب داشت، مثل یه درخت کلفت بود ولی یهویی الای تصمیم گرفت به جای آب دادن به اون، یه نهال جدید بکاره به اسم ولنسی، با حال و هوای دوستای جدید، کتابای جدید، الای جدید، قم قم قم قم و یه کوچولو تهران. و من هر دو تاش رو خیلی خیلی خیلی میدوستم🌟.

وای=))))) واقعا وای=)))))))) ممنونم ریحانه خانوم😭🌟

وای:))) شاید فکر کنم که دیگه دلم برای تهران تنگ نمیشه و پذیرفتم؛ اما یه بخشی از وجودم هربار با هر نشونه‌ای یاد خاطرات تکرار نشدنی سال ۱۴۰۳ میفته🫠 من تا ابد دلتنگ حال و هوای اون روزها می‌مونم.

خیلی مؤدبانه گفتی اما نفهمیدم چی گفتی🫩 نی‌نی خوشگل چیه؟😭

اغااا منم میخام بگم متن سبز خیلی رسمی تر و هرکی دوست داشت کامنتشو میداد وایب کلاس ادبیات دانشگاه میداد و خب خیلی رسمی تر بود ولنسی انگار از تو دل همون کلاس ادبیات یه اکیپ اکورییی و صمیمی در اومده :)✨ به نظرم جفتش خوب بود متن سبز و میتونی توش فعالیتت و ادامه بدی ولی ولنسی پرایوت امن و گوگولیت باشه🌱

وای ریحانه چقدر خوب توصیف می‌کنی😭✨ اکیپ اکوری🤏🏼🌟 فعالیت رو توی متن سبز ادامه بدم؟ شاید چند ماه یه بار انقدر هوایی بشم که یه چیزی بگم اما ادامه فعالیت هرگززززز😭