خلاصه: تخت‌ فولاد موزه‌ی سنگ سی‌وسه‌پل میدون امام‌ علی مسجد نوربارون خونه‌ی مامانجان‌اینا

شبا این موقع تا ۴ می‌شینم بیگانگان می‌بینم که قشنگتر به‌...برم!

کاش می‌شد فرار کرد.

غروب جمعه که می‌شه انگار یکی که پوتین پوشیده پاشو می‌ذاره رو سینه‌ام. انگار سخت نفسم میره و میاد. هی به آسمون نگا می‌کنم. انگار بازم امید دارم یه اتفاقی بیفته. از وقتی که رهبرم رفته بیشتر. با خودم بیشتر حرف می‌زنم. +اگه الان اتفاق بیفته چی؟ +بنظرت بعدش چی میشه؟ +اگه منو دوست نداشته باشه چی؟ +حاضری همه‌چیتو بدی؟ خورشید کم‌کم نورش تو آسمون کمرنگ میشه. واسه خودم می‌خونم: "خبر نیومد.. به آسمونِ ما قمر نیومد.. به غیرِ خون به این جگر نیومد..." اشکم می‌ریزه. یاد اون شعرِ از حافظ میفتم که قبلا واست می‌خوندم: دردم از یارست و درمان نیز هم دل فدایِ او شد و جان نیز هم #جمعه_به_جمعه_می‌گذرد_باخیال_تو