من نمی‌دونم زندگیم قبل ماه‌رمضونه چه شکلی بود

اگه فردا ازت خبری نشه چی؟

خدایا این بارونو‌، بارونِ روزِ قبلِ ظهور قرار بده.

ماه رمضون تموم شد ولی زندگیِ من تو سحرِ روز دهم متوقف شد.

امسال سفره‌ی هفت‌سینم این شکلیه. ساده و بی‌ریا؛ درست مثل رهبرم! برنامه‌ریزی می‌کنم واسه سالِ جدید واسه زندگی‌ای که قراره هر روز با تو سَر بشه. واسه آماده‌ شدن برای اومدنِ عزیزِ قلبم! امسال زمانم رو می‌سپارم دستِ صاحبش. دستِ صاحبِ زمانم!

همون‌روزِ شهادتت که رفتیم میدونِ‌امام؛ سفت خودمو نگه‌داشته بودم! زانو‌هام توانِ ایستادن نداشت. به چشم‌هام گفته بودم جلویِ مردم شروع به باریدن نکنند. دست به سر ایستاده بودم و "یاصاحب‌الزمان" از دهنم نمی‌افتاد. تا اینکه.. یه خانومی چادرشو کشیده بود تو صورتش شوهرش و دخترش زیربغلشو گرفته بودن تا بتونه راه بره. رسید درست رو به روم هق هق گریه می‌کرد وسط گریه‌هاش یهو با داد گفت: "آقا توروخدا پاشو واسمون حرف بزن" اینو که گفت دیگه نتونستم همونجا نشستم کفِ زمین و اشکم دوباره ریخت. امروز بغض راهِ گلومو بسته. هعی میام مثل هرسال بعد از تحویلِ سال بگم: آقا حرف زدن؟ چی گفتن؟ شعارِ امسالو‌ چی گذاشتن؟ ولی نیستی! صدایِ همون زن تو سرم می‌پیچه "آقا توروخدا پاشو واسمون حرف بزن"

حَوِّل حٰالَنٰـا بِظُهور الحُجَّة🌱

خانم شریفی چقدر قشنگ گفتی: غم فقدان امام شهید و دیگر شهدا ترمیم ناپذیر است مگر با ظهور حضرت ولیعصر عجل الله تعالی فرجه الشریف.

کاش رفتنت یک روز بود. بعد از نبودنت هر روز به هر بهانه‌ای سینه‌ام تنگ می‌شود. روز درختکاری؛ سال تحویل؛ و حالا عید فطر... دورِ عبای قهوه‌ایت بگردم آقا کاش من هزار بار پیش مرگت‌ می‌شدم!

سخت است یتیمی به خدا داغ بزرگ است هرچند که فرزندِ تو محکم شده باشد!

من کی وقت کردم که اینهمه دوست داشته باشم اخه؟