گاهی خدا می‌خواد ببینه بنده‌اش چقدر دلش دریاست ؟ طوفان می‌فرسته ؛ وسطِ موج‌ها نگهش می‌داره! آروم تو قلبش میگه : به خاطر منِ خدات آروم باش ساحلِ امن رو بعد از این طوفان برات آماده کردم :)

آره عزیزم من کم حرف شدم می‌دونی چرا ؟ چون باز دوباره با چشمای خودم دیدم که نمیشه به هیچکس اعتماد کرد ، چون باز دوباره بهم ثابت شد که تو هر چقدر هم خوب باشی بازم بقیه طوری رفتار میکنن که بهت ثابت شه لیاقت خوبی تو رو ندارن ، چون بازم من بودم که سختی کشیدم من بودم که از خودم زدم که به بقیه رسیدگی کنم ولی اونا چی ؟ اونا هر کسی رو دیدن جز من! چون ذات آدما همینه آدما فراموشکارن خوبیات رو زود یادشون میره ، زود یادشون میره کی بود که همیشه پشت‌شون بود ، زود یادشون میره وقتی حال‌شون بد بود کی جواب‌شون رو داد و لااقل حتی اگه نتونست ولی تمام سعی‌ش رو کرد که حال‌شون رو خوب کنه ؛ آره عزیزِ من ، من کم حرف شدم چون دوباره دیدم که هر کی دورم بود به خاطر خودم نبود به خاطر خودش بود ، به خاطر موقعیتی بود که من داشتم به خاطر چیزی بود که به خودش سود می‌رسوند ، نه به خاطر من!

یه وقتا ویس میگیرم و کلی توضیح میدم آخرش به نتیجه میرسم چقدر پرحرفم و قطعش می‌کنم

- برنج نیست ، به رنجه *

الان فضای مجازی اینطوری شده که هر کسی دوربین عکاسی داشته باشه ، بهش میگن عکاس 🤌🏻 غافل از اینکه نمی‌دونن عکاس بودن و حرفه عکاسی کردن به همین آسونیا نیست و چقدر پیج و تاب داره

‏اجازه نده مردم تو رو مصرف کنن بهت زنگ نمیزنن ؟ برو بخواب ، بهت پیام نمیدن ؟ گوشیتو کنار بذار و روز بهتری داشته باش ، جواب پیامت رو نمیدن ؟ صفحه چتت رو حذف کن ، تلاشی نمیکنن ؟ تو هم تلاشی نکن ، اجازه نده شادی تو وابسته به کسی باشه و انقدر به وجودت متکی باش که حضور یا غیاب هیچکس نتونه آرامشت رو بهم بزنه

-

من هیچوقت سر ارزشم با کسی بحثی ندارم اگه فکر می‌کنید آدمای بهتری اون بیرون هستن در بازه

قدردان باشید ، قدردان هر آدمی که تو زندگی واسه یک ساعتم که شده از تاریکی نجات‌تون داده

اگه نمی‌تونید ، اگه بلد نیستید اگه عرضه‌شو ندارید آدما رو حیف نکنید احساساتشونو ، عشق‌شونو ، ذوق‌شونو کور نکنید بذارید یکی که بلده و لیاقت‌شو داره کنارشون باشه

اگه یه روزی من تو رو نداشته باشم اون حالی که دارم تاسیانه ❤️‍🩹

گاهی وقتا فکر می‌کنم چقدر سخته که آدم یه سری چیزای مهم زندگیش رو با کسی که کنارشه تقسیم نکنه انگار یه بخشی از مسیر رو تنهایی میری و انتظار داری طرف مقابل همون مسیر رو باهات بیاد ، بدون اینکه بدونه کجای راهی این سکوت‌ها این نگفتن‌ها ، یه وقتایی مثل یه دیوار نامرئی بین آدم‌ها رو می‌سازه که خیلی سخته خراب کردنش . من فقط دلم می‌خواد بدونم که در کنارم هستی ، حتی اگه اون مسیر سخت باشه