گاهی دلم بی‌دلیل می‌گیرد … انگار تمامِ خستگیِ دنیا روی شونه‌هایم نشسته آدم‌ها می‌آیند و می‌روند روزها می‌گذرند اما چیزی درونم هنوز خسته است از تکرار ، از صبر ، از دلتنگی . اما میانِ تمامِ این غمِ آرام یه صدای کوچیک توی دلم نجوا می‌کنه : « بمون هنوز تموم نشده » شاید فردا یه اتفاقِ ساده یه نگاه یه لبخند همون نوری باشه که دوباره از نو شروع کنه همه‌چیز رو . من یاد گرفته‌ام امید همیشه بزرگ و پررنگ نیست گاهی فقط یه جرقه‌ست که وسطِ تاریکیِ دل می‌درخشه و میگه : « تو هنوز زنده‌ای هنوز می‌تونی » پس حتی وقتی اشک‌ها داغ‌تر از حرف‌ها میشن ، ساکت می‌مونم و لبخند می‌زنم چون تهِ دلم می‌دونم … هیچ غمی همیشه نمی‌مونه بالاخره یه روزی تو کوچه ما هم عروسی میشه :))) - حنین .

در کلاس‌های مجازی دانشگاه چه می‌گذرد 🦕

اینجاست که باید هشتگ #نه_به_کلاس_مجازی اضافه کنیم 😑

کافه رفتنو که همه بلدن ، یکیو پیدا کن باهاش بری کنار خیابون فلافل کثیف بزنی 🦦

از روز آخرین جلسه ترم بهار دارالقرآن 🌱 از اینکه یک سال معلم قرائت بودم خیلی خوشحالم و تجربه خوبی بود .

گرمای امسال بهم ثابت کرد من اصلا طاقت جهنم رفتن ندارم از فردا فقط ایمان ، تقوا ، عمل صالح …