در روایت دارد وقتی که مؤمن را در قبر می‌گذارند، نوری بالای سر او، نوری طرف راست، نوری طرف چپ، نوری پایین، نوری مقابل، نوری در پشت سر،(یعنی شش نور) قبر او را احاطه می‌کنند. آن که بالای سر است، نور دست راست سؤال می‌کند و می‌گوید: تو که هستی و چه هستی؟ می‌گوید: من نماز او هستم از دست چپی می‌پرسد، می‌گوید: من روزه‌اش هستم نور پایین پا می‌گوید: من زکاتش هستم نوری که روبرو هست می‌گوید: من انفاقش هستم نور پشت سر می‌گوید: من حج او هستم. همه اینها از آن نور بالای سر که جلوه‌اش بیشتر از همه است، سؤال می‌کنند که تو چه هستی؟ می‌گوید: من ولایت او نسبت به علی بن ابی طالب و ائمه اطهار(ع) هستم. شما در قرآن می‌خوانید:«یَومَ تَرَی المُؤمِنِینَ وَ المُومِنَاتِ یَسعَی نُورُهُم بَینَ اَیدِیهِم وَ بِاَیمَانِهِم» یک روزی هست که پیشاپیش و سمت راست مؤمنین و مؤمنات نوری را می‌بینی که آنها را هدایت می‌کند. این نور چیست؟ این نور همان اعمال ما هست که صورتش در عالم آخرت تغییر پیدا می‌کند. 📚 آیت الله سید رضی شیرازی /کتاب زلال حکمت جلد ۱/ صفحه ۴۵ و ۴۶ @varesoon

حضرت آیت الله محفوظی : در دنیا و آخرت ، هیچ چیز بهتر و نیکوتر از تقوا و پرهیزکاری نیست . سرمایهٔ انسان مؤمن ، تقواست . حال که چنین است ، زهد باعث می‌شود که انسان به تقوا روی آورد . شخصی از امام زین العابدین علیه‌السلام سوال کرد: زهد در دنیا چیست؟ امام فرمود: «الرغبةُ فی التّقوی» " زهد همان روی آوردن و رغبت به تقواست ". حفظ دین نیز از ثمرات زهد است. امیر مؤمنان علی علیه‌السلام فرمود: «مَن زَهِدَ فی الدّنیا حَصّنَ دینَهُ» “ کسی که در دنیا زهد را پیشه خود سازد، دین خود را حفظ می‌کند” . برگرفته از کتاب اخلاق اسلامی . @varesoon

وصول به توحید بی واسطه ی امیرالمومنین و اهل بیت علیهم السلام ممکن نیست آیت الله شیخ جواد کربلائی فرمودند: من رفتم پیش آیت الله میرزا جواد آقا انصاری همدانی و به ایشان عرض کردم که معروف است که می گویند: شما توحید را مستقیم از خدا گرفته اید، آیا این مطلب صحیح است؟ ایشان فرمودند: آقای شیخ جواد من ملتزم نیستم که جواب همۀ کسانی را که شبهه وارد می کنند را بدهم ولیکن چون شما را دوست دارم به شما می گویم و بدانید کسی که صاحب أدنی مرتبه معرفت باشد می داند که وصول به این حقیقت بی واسطۀ أمیرالمومنین و اهل بیت (علیهم السلام) ممکن نیست. @varesoon

عن الإمام الحسين عليه السلام: أیّما إثنین جری بینهما کلامٌ فطلب أحدهما رضی الاخر کان سابقه إلی الجنّة امام حسین (علیه السلام) فرمودند: اگر در بین دو نفر اختلافی پیدا شود و یکی از آن دو نفر از دیگری طلب رضایت نماید، سبقت گیرنده اهل بهشت خواهد بود. محجة البیضاء، ج 4، ص 228 @varesoon

به نیت زیارت حضرتش در هر روز : صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک و رحمة الله و برکاته #زیارت قبول ▪️@varesoon

#لحظات_ماندگار از راست به چپ : حجت‌الاسلام والمسلمین سید محمدعلی میلانی استاد رشید بیضون «وزیر لبنانی» آیت الله سید محمدهادی میلانی استاد محمدتقی شریعتی مدیر کانون نشر حقایق اسلامی استاد شیخ محمد واعظ زاده خراسانی @varesoon

کربلا حرم مطهر حضرت سیدالشهداء (علیه‌السلام) در حدود سه و سه سال قبل @varesoon

«ملاقات با امام زمان (علیه‌السلام)» ✅استاد فاطمی نيا : 🔻مكان زندگي امام زمان (ع) براي ما مشخص نيست؛ اعمال و دعای مشخصی هم برای ملاقات و زيارت حضرت (ع) در دست نداریم. درحقیقت، ایشان به‌حسب مصلحت و به‌طور ناگهانی بر برخی از پیروان خویش ظاهر می‌شوند و توفيق عظيم زيارت ايشان نصيبشان ميشود. 🔻اما نکتهٔ بسيار مهم این است که انسان به‌گونه‌ای زندگی کند که رضايت امام زمان(ع) را كسب كند. @varesoon

سوال آیت الله احمدی میانجی از حضرت علامه طباطبایی برای موفقیت در تحصیل چه کنیم؟ @varesoon

قالَ الاْمامُ سيد الشهداء أبُوعَبْدِ اللّهِ الْحُسَيْن(عَلَيْه السلام) : لِلّهِ الاَمْرُ، وَ اللهُ یفْعَلُ ما یشاءُ، وَ كُلَّ یومٍ رَبُّنا فی شَأنٍ، اِنْ نَزَلَ القَضاءُ بِما نُحِبُّ فَنَحْمَدُاللهَ عَلی نَعمائِهِ، وَ هُوَ الْمُسْتَعانُ عَلَی اَداءِ الشُّكْرِ. و اِنْ حالَ القَضاءُ دُونَ الرَّجاءِ فَلَمْ یتَعَدَّ مَنْ كانَ الْحَقُّ نِیتَهُ، وَ التَّقْوی سَریرَتَهُ كارها به دست خداست و خدا هر چه را اراده كند انجام می‌دهد و پروردگار ما هر روز در كاری است. اگر قضای الهی طبق خواسته‌ی ما انجام گرفت سپاس نعمت‌های الهی را به جا می‌آوریم و خدا خود مدد می‌دهد تا به ادای شكرش توفیق یابیم. و اگر قضای الهی مانع از برآمدن خواسته‌ی ما شد باز آن كس كه طالب حقّ باشد و دارای روح ایمان و تقوا، اهل تجاوز نخواهد بود. الارشاد، شیخ مفید، صفحه‌ی٢١٨ @varesoon

به نیت زیارت حضرتش در هر روز : صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک و رحمة الله و برکاته #زیارت قبول ▪️@varesoon

بدون عینک 🔸آیت الله ميرزا مهدي بروجردي(ره) در کتاب «اسلام و مستمندان» اين قضيه را در آن کتاب نقل فرموده ‏اند: . 🔸که در سن بيست سالگي در اثر ضعف چشم محتاج به عينک شدم و بالنتيجه لازم دانستم که براي علاج آن اقدام عاجلي به عمل آورم. براي اين منظور به پزشکان متخصص چشم مراجعه کردم، ولي بعد از مداوای زياد نتيجه‏ ی مثبتی به دست نيامد و براي خواندن خطوط و ديدن افراد عينک نيازمند بودم. . 🔸بالاخره سالي بعد از مراجعت از مکه، از طرف کويت به کاظمين مشرف شدم. نزديک اربعين، که شب زيارتي حضرت امام حسين عليه ‏السلام است؛ مردم از اطراف به کربلا مي‏رفتند تا از فيوضات آن شب و عنايات و الطاف الهي در حرم امام حسين عليه‏ السلام بهره‏مند شوند. من هم به همين منظور، عازم کربلا شدم تا بتوانم شفاي چشم خود را در کنار آن مرقد از خداي متعال بخواهم و با توسل به ذيل عنايت حضرت سيد الشهداء عليه ‏السلام اباعبدالله الحسين عليه ‏السلام، خداوند حاجتم را برآورد. . 🔸عصر روز نوزدهم صفر، به عزم کربلا، کاظمين را ترک گفتم: وسيله ‏ی سفر ما قطار راه آهن بود و معلوم است که قطار براي پياده کردن و سوار کردن مسافرين، ايستگاه های متعدد دارد. چون شب اربعين بود، جمعيت زيادي که از دهات مجاور مي‏آمدند، برای سوار شدن در هر ايستگاهی ايستاده بودند. . 🔸به هر حال جمعيت زيادي داخل قطار را پر کرده بودند، به گونه‏ ای که داخل کوپه‏ های مسافربری جای خالی نبود و ما در کوپه ‏ای بوديم که محل چهار پايان بود و صندلی هم نداشت! مردم اکثرا سراپا ايستاده بودند و در راهرو و کوپه‏ ها هيچ جای اضافي نبود! در عين حال، باز در هر ايستگاه بر جمعيت و تزاحم افزوده مي‏شد. . 🔸خصوصا در يکي از ايستگاه ‏ها بعضی از افراد بدوی و کثيف، با پای برهنه و گل‏ آلود سوار شدند و بعضی از آنها را در کوپه‏ ای که ما بوديم، جا دادند. البته وضع لباس و اندام آنها به گونه ‏ای بود که من واقعا از آنها متنفر بودم و با خود مي‏گفتم: اينها کی هستند و با پاي گل‏ آلود کثيف مي‏خواهد به کجا بروند؟! . 🔸با اين وضع چه زيارتی؟ آيا اينها هم از زوار محسوب مي‏شوند؟! دراين فکر بودم که ناگاه به فکرم رسيد که لباس و صورت و تجملات ظاهری نشانه‏ ی آدميت نيست! . 🔸از کجا معلوم که اينها زائر واقعي امام حسين عليه ‏السلام نباشند؟ چه بسا مردم خوش ظاهری که به زيارت مي‏روند، ولي در اثر خبث باطنی زائر نيستند! پس اينها را سبک نشمار! شايد تقربشان نزد حق زيادتر از ديگران باشد. با اين انديشه کمي آرام گرفتم. . 🔸بعد به ياد آوردم که من در سن بيست سالگي و گل جوانی، به ضعف چشم گرفتار شده ‏ام. خدايا مي‏شود به من توجهی کنی و در اثر توسل به امام حسين عليه ‏السلام سلامت چشم را به من باز گرداني؟ . 🔸آيا توسل من در امشب نتيجه ‏ای دارد؟ آيا امام حسين عليه ‏السلام به من عنايتی مي‏فرمايند؟ آيا خدا امشب حاجتم را برمي‏آورد؟ . 🔸اجابت دعا که در تحت قبه و بارگاه حضرت امام حسين عليه ‏السلام از وعده‏ های حق است! . 🔸ناگاه با خود گفتم: به زيارت مي‏روم تا عرض حاجت کنم! و چه مقام بزرگی! و چه حاجت کوچکی! مقام رفيع و بلند حضرت اباعبدالله عليه ‏السلام جانباز کوی حق کجا و شفای ضعف چشم من کجا؟! چه انتظار و خواسته‏ کوچکی؟! براي نيل به اين حاجت مي‏توانم به خواست خدا، از زوار حضرتش استفاده کنم! . 🔸در اين حال با قلبی دور از شائبه و با صفاي باطنی و معنوی و با توجه به مقام زائران آن حضرت، چشمم به پاي يکي از مسافران کربلا که پايش گل ‏آلود بود، افتاد. . 🔸آهسته دست بردم و به مقدار عدسی از گل خشکيده‏ ی پای او را برداشتم و آن را در دستم سرمه کردم و با دست چپ عينک از چشم برداشتم و با دست راستم آن خاک را به چشمم ماليدم . 🔸ماليدن آن خاک همان و خوب شدن و رفع ضعف چشم همان! ديگر هرگز نيازی به عينک پيدا نکردم. اللهم ارزقنا زيارة قبره و شفاعة جده آمين رب العالمين. @varesoon