یکی از علمای معاصر ساکن در شهر مقدس مشهد نقل می کردند:
یکبار برای امتحان کردن مرشد چلویی برای خوردن ناهار به مغازه اش رفتم و وقتی وارد شدم دیدم چقدر مغازه شلوغ است باخود گفتم بعید است کسی که انقدر سرش شلوغ است اهل دیدن باطن باشد.
رفتم سر یک میزی نشستم و بعد از آوردن غذا شروع کردم به خوردن ، عادت مرحوم مرشد این بود که خودش با ملاقه ای روغن میچرخید واگر کسی میخواست روی غذایش میریخت.
به من که رسید سرش را آورد پایین و درگوشم گفت:
اگه سرت شلوغ باشه مهم نیست، مواظب باش دلت شلوغ نباشه و رفت.
آن موقع بود که یقین کردم این آدم یک انسان معمولی نیست.
@varesoon
علامه جعفری نقل می کند که دو روز به فوت شیخ مرتضی طالقانی ، برای درس خدمتشان رسیدم.
شیخ فرمود :" برخیز و برو، آقا جان برو درس تمام شد. من مسافرم!
خر طالقان رفته پالانش مانده، روح رفته جسدش مانده"
و بعد بلافاصله گفت :" لا إله إلا الله ".
در این حال اشک از چشمانش سرازیر شد.
دانستم که از مسافرت ابدی خبر می دهد.
عرض کردم :"حالا یک چیزی بفرمائید!"
فرمود :
" تا رسد دستت به خود شو کارگر
@varesoon
کسانی رشته حوزوی را انتخاب کنند که آمادگی و استعداد رسیدن به درجات شایسته علمی را دارا باشند، و با تزکیه نفس و تقید به آموزههای ائمه اطهار (علیهم السلام) در گفتار و کردار بتوانند عنصر مفیدی در تثبیت مردم بر عقائد حقه و التزام عملی آنان به شریعت مقدسه بوده، و هیچگاه انتساب به روحانیت را وسیلهای برای کسب دنیا قرار ندهند.
@varesoon
ملّا آقای دربندی واعظ متبحر و مشهوری بود که به خاطر علاقه و عشق وافر به حضرت سیّدالشهدا (ع) زبانزد خاصّ و عام بود. او آنقدر شیفته عزاداری بر سیدالشهدا (ع) بود که در خواندن مصائب کربلا یا شنیدن آن از کثرت گریه و ناله، به حالت غش و بی هوشی می افتاد.
در حالات ایشان نوشتهاند که در اقامه مصیبت حضرت سید الشهدا (ع) اهتمام فراوانی داشت و بر آن مواظبت مینمود. در این امر به گونهای بود که در بالای منبر از شدّت گریه غش میکرد؛ در روز عاشورا لباسهای خود را از بدن در میآورد و پارچهای به خود میبست و خاک را به سر میریخت و گِل به بدن میمالید و با همان شکل و صورت بر منبر میرفت و روضهخوانی میکرد.
وی شش ماه در سال را در ایران و شش ماه دیگر را در شهر کربلا بهسر میبرد. در مدّتی که در کربلا می زیست، هر روز و شب به حرم مطهر سالار شهیدان (ع) مشرف می شد و با گریه و ناله، از حضرت امام حسین (ع) می خواست که مبادا در قیامت از گناه شمر بگذرد و او را مورد عفو و بخشش قرار دهد؛ زیرا عقیده داشت حضرت امام حسین (ع) از چنان محبّتی نسبت به دیگران برخوردار است که امکان دارد در قیامت، از قاتل خود در کمال بزرگواری و کرامت گذشت کند!!
@varesoon
💠آیت الله العظمی وحید خراسانی :
🔸دلی که میخواهد از امام حسین(علیه السلام) نور بگیرد ، باید گناه را از خود جدا کند. او خیال میکند که شب تاسوعا و عاشورا به حسینیه نیامده ؛ بیچاره نمیداند که او را به حسینیه راه ندادهاند که نیامده ، نه اینکه خودش نیامده است!
🔸وقتی بَشَر ، آلوده و ناپاک شد ، از این دستگاه دور میشود و مُقَدَّمات اِنصرافش را فراهم میکند.
@varesoon
«برای رفع گرفتاریها به زیارت حضرت زهرا علیهاالسلام ملتزم شوید!»
💠آیتالله محمدتقی بهجت(ره):
▫شخصی میگفت در خواب به من گفتند به مردم بگو:
🔸برای رفع گرفتاریها و نگرانیها به زیارت حضرت زهرا علیهاالسلام ملتزم شوند.
🔸بنده تعبیر این خواب را نفهمیدم، مگر اینکه گفته شود: حضرت زهرا علیهاالسلام برای مردمِ همین امروز کشته شده است.
🔸بنابراین، از کسی که آن روز [روزی که بر حضرت زهرا علیهاالسلام ظلم و ستم روا داشتند.] را نمیخواست و بدان راضی نبود، رفع بلا میشود؛ زیرا زیارت آن حضرت کاشف است از تولی و اینکه در آن روز نبوده است تا تولای خودش را اظهار کند، امروز به همان اعتقاد به توسل و دعا و زیارت مشغول است؛ لذا از مشمولیت بلا خارج خواهد شد.
📚در محضر بهجت ، ج٢، ص٢٢٩
@varesoon
@varesoon_bahjat
7.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اقامه نماز میت بر پیکر مطهر علامه طباطبایی توسط مرحوم حضرت آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی
@varesoon
قالَتْ مولاتنا فَاطِمَة الزهراء (سلام الله علیها: قالَ رَسُولُ اللّهِ (صلی الله علیه و آلهد): مَنْ تَخَتَّمَ بِالْعَقیقِ لَمْ یزَلْ یرى خَیرًا.
حضرت زهرا (سلام الله علیها) از حضرت خاتم الانبیاء ( صلوات الله علیه و آله )؛ نقل نمودند که :
كسى كه انگشتر عقیق به دست كند، همیشه خیر میبیند.
الکافی، ج 13، 87
أمالي شیخ طوسيّ ج 1، ص 318
@varesoon