مرحوم آیت الله مجتهدی تهرانی: دندان طمع را قدیمها شیخ محمدحسین زاهد میکشید، درد هم نداشت،آشیخ مرتضی زاهد هم میکشید،آشیخ حبیب الله گلپایگانی مشهد هم میکشید،بعد از نمازش مریض خانه بود دور و بر جانمازش.... مرحوم نائینی پا درد گرفته بود،به آشیخ عباس قمی فرموده بودند که حاج شیخ من را دعا کن پاهایم درد میکنه. آشیخ عباس فرمودند که من یقین ندارم که با این زبانم گناه نکرده باشم ولی با این دستم با آثار اهل بیت(علیهم السلام) کتاب نوشتم. {آشیخ عباس قمی} دستش رو می‌مالد به پای مرحوم نائینی. @varesoon

#ناصر_الحسین (ع) شهید غلامحسین غیب‌پرور @varesoon

🔶مرحوم مجلسی در دهه عاشورا در عالی‌قاپو در حضور شاه از هیئات عزاداران پذیرایی می‌كرده وخوش آمد می‌گفته. . 🔶روز عاشورا می‌بینند كه مرحوم مجلسی نیامد، خود شاه عهده دار پذیرایی می‌شود و یكایك هیئات می‌آمدند تا هیئت حمال‌ها وارد می‌شود. . 🔶شاه می‌بیند مرحوم مجلسی با لباس سیاه بلند در میان آن‌ها مشغول سینه زدن است. . 🔶شاه فردا با جمعی به منزل مرحوم مجلسی می‌رود، جهتش را می‌پرسد. . 🔶می‌گوید: روز تاسوعا كه مشغول پذیرایی و خوش آمد گفتن بودم دسته حمال‌ها كه وارد شد در میان آن‌ها یك حمال پیرمرد قوز داری بودكه وقتی سینه می‌زد خیلی قیافه مضحكی پیدا می‌كرد. من بی اختیار تبسمی كردم. . 🔶شب رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم) را در خواب دیدم سلام كردم، حضرت عنایت نفرمودند تعجّب كردم و خود را معرفی كردم. . 🔶فرمودند: چرا امروز به سینه زن حسین من تبسم كردی؟ . 🔶عرض كردم آقا عمدی نبود. . 🔶فرمودند: اگر عمدی خندیده بودی كه حسابت پاك بود. . 🔶برای جبران كارِ امروزت فردا برو در دسته حمال‌ها و سینه بزن. @varesoon

▪️مرثیه‌خوانی مرحوم آیت الله سیبویه سال ۱۳۸۲ @varesoon

قال امیرالمومنین (علیه‌السلام): مَنْ رَغِبَ فِي زَخَارِفِ الدُّنْيَا فَاتَهُ الْبَقَاءُ الْمَطْلُوبُ کسی که میل به زینت های دنیا کند، آن دوامی را که مطلوب او است از دست می‌دهد. تصنیف غرر / ۲۴۹۳ @varesoon

به نیت زیارت حضرتش در هر روز : صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک و رحمة الله و برکاته #زیارت قبول ▪️@varesoon

نوحه خوانی آیت الله حائری یزدی در دسته های اهل علم که به دستور میرزای شیرازی بیرون می آمدند آیت الله اراکی به سند خودشان در ضمن داستان مفصل تولد و رحلت استادشان آیت الله شیخ عبدالکریم حائری یزدی میفرمایند: حضرت اباعبدالله الحسين (عليه السلام) در عالم خواب يك مشت نقل به وى مرحمت كرده بودند در اثر اين كه در زمان جوانى نوحه خوان سينه زنهاى اهل علم در سرّ من راى (سامرا) بوده. زيرامرحوم آقا ميرزا حسن شيرازى فرموده بودند، در دهه عاشورا بايد دسته سينه زن ازاهل علم بيرون بيايد. نوحه خوان آن دسته‌ها مرحوم حاج شيخ بوده، و ايشان جوان قوى هيكل و جهورى الصوت بوده است. شرح احوال حضرت آیت الله اراکی ،ص۱۸۱ تصویر آیت الله مؤسس مصلّیاً درحالی که با حنک انداختن ظاهراً تسبیح تربت روی عمامه شان نمایان است @varesoon

💠شیخ جعفر آقا مجتهدی: 🔸شما به هر یک از آل الله متوسل شوید، باطناً مسأله را به آقا امام زمان[سلام الله علیه] حواله می دهند و آن حضرت هم با لطف عمیقی که دارند از کار محبّان خود گره گشایی می کنند. 📚در محضر لاهوتیان، ج۱،ص۱۳۶ @varesoon

العبد محمدتقی بهجت: به عمر سعد در برابر قتل سیدالشهدا (علیه‌السلام) و اینکه چنان شخصیت بزرگ و بزرگواری را که خویشاوند او هم بود، از بین ببرد، چه وعده‌هایی داده بودند! ولی او نه به شاهی رسید و نه رئیس‌جمهور شد و نه به ملک ری رسید! به خدا پناه می‌بریم! انسان چقدر و از چندین جهت باید حافظ خود باشد که عاقبتش به خیر باشد! 📚 در محضر بهجت، ج ۱، ص ۱۹۳ @varesoon @varesoon_bahjat

« غزلی زیبا از علامه سید محمدحسین طباطبایی » مهرخوبان دل و دین از همه بی پَـــروا برد رُخ شَــطرنج نبُرد آنــچه رخ زیبـــا برد تو مپندار که مجنون سر خود مجنون گشت از سَمَک تا به سُهایش کشش لیلی برد من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه ذرّه ای بودم و مِهــــر تو مــرا بالا برد من خَسی بی سر و پایم که به سیل افتادم او که می رفت مرا هـــم به دل دریا برد جام صَهبا ز کجا بود مگر دست که بود که درین بزم بگردید و دل شیـــدا برد؟ خَمِ ابروی تو بود و کف مینوی تو بود که به یک جلوه زمن نام و نشان یکجا برد خودت آموختِیَم مِهر و خودت سوختِیَم با برافروختــه رویی که قــرار از ما بــرد همه یاران به سر راه تو بودیم ولی خـــم ابروت مــرا دید و زمن یغمـا برد همه دل باخته بودیم وهراسان که غمت همه را پشت سـر انداخت مرا تنـها برد @varesoon

علامه سید محمدحسین طباطبایی: استادمان آیت الله سید علی قاضی (قدس سره) در عین تاکید بر نماز شب ، سوگواری بر سیدالشهدا (علیه السلام) را با فضیلت ‌تر از نماز شب می ‌دانستند. 📚ز مهر افروخته ، ص ۲۳ @varesoon

🔹 از آقای حاج میرزاعلی محدّث‌زاده نقل کرده‌اند که در عتبات روضه‌ای خواند. وقتی از منبر پایین آمد، آشیخ محمّدعلی کاظمی از ایشان پرسید: مدرک آن کجاست؟ ایشان یادش نبود، لذا گفت: من این را در جایی دیده‌ام، ولی الان نمی‌دانم. خلاصه، این قضیه برای حاج میرزاعلی خوب تمام نمی‌شود. 🔹 حاج میرزاعلی شب پدرش حاج شیخ عباس را در خواب می‌بیند و می‌گوید: من این مطلب را دیده‌ام، ولی نمی‌دانم در کجا ذکر شده؟ 🔹 ایشان توصیه می‌کند که وقتی مطلبی می‌گویی، باید مدرکش در دست باشد. وقتی بدون سند مطلبی نقل می‌کنی، چنین گرفتاری برایت پیش می‌آید. من این مطلب را در "نفس المهموم" در وقایع روز عاشورا، صفحه فلان نوشته‌ام، مراجعه کن. 🔹 حاج میرزاعلی از خواب بیدار می‌شود و به "نفس المهموم" مراجعه می‌کند و در همان صفحه مطلب را می‌بیند. بعد حاج میرزاعلی پیش آقای آشیخ محمّدعلی کاظمی می‌رود و ماجرای خواب را می‌گوید. آشیخ محمّدعلی می‌گوید پس الآن با هم برویم حرم تا من برای ایشان زیارت کنم. 📚 جرعه ای از دریا؛ ج ۲ ص ۵۱۰ @varesoon