نکته‌ای دربارۀ نماز امام زمان (علیه السلام) در بیان آیت الله حائری شیرازی @varesoon

عن الحسین بن علیّ (علیه‌السلام) فی قَولِهِ عز و جل: «قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی»: إنَّ القَرابَةَ الَّتی أمَرَ اللّهُ بِصِلَتِها و عَظَّمَ مِن حَقِّها و جَعَلَ الخَیرَ فیها، قَرابَتُنا أهلَ البَیتِ الَّذینَ أوجَبَ اللّهُ حَقَّنا عَلی کُلِّ مُسلِمٍ. از امام حسین (علیه‌السلام) درباره کلام خدای عز و جل: «بگو: از شما اجری نمی‌خواهم، جز دوستی درباره خویشاوندان»: نزدیکی و خویشی‌ای که خداوند به پیوند با آن و بزرگداشت حقّش فرمان داده و خیر را در آن نهاده، نزدیکی و خویشیِ ما اهل‌بیت است که خداوند، حقّ ما را بر هر مسلمانی واجب کرده است. بحار‌الانوار، ج۲۳، ص۲۵۱، ح۲۷ @varesoon

🔹به مناسبت ۱۴ ربیع الاول سالروز ارتحال مرحوم آیت اللّٰه العظمی حاج آقا حسین طباطبایی قمی( قدس سرّه) جریان را سیدناالاستاد(آیت اللّٰه حاج آقا تقی طباطبایی قمی) در جواب درخواستی که اینجانب از ایشان کردم چنین مرقوم فرمودند: موضوع درخواست آقا(مرحوم آیت اللّٰه العظمی حاج آقا حسین طباطبایی قمی)از خداوند رحلت خود را مشهور و معروف است من از مرحوم آیت اللّٰه میلانی سؤال نمودم تقریباً ایشان اینطور نقل نمودند: به اینکه من مشرف شدم به حرم سید الشهدا(علیه السلام) مرحوم آقا نشسته بودند طرف بالای سر مطهر به من اشاره نمودند رفتم نزد ایشان و شاید این طور مرحوم آقا اظهار داشتند: که ریاست به من روی آورده و من می ترسم به دینم لطمه بخورد من دعا می کنم شما آمین بگوئید یا بعکس که خدایا اگر این ریاست به دین من مضر است جان مرا بگیرد و آن قدر گریه نمودند که زمین از آب دیده ایشان تر شد یا خیس شد. آقای حاجیانی، حال که رشته سخن به اینجا کشیده شد به شما بگویم که پس از فوت مرحوم آیت اللّٰه اصفهانی آقای آقا سید ابوالحسن ریاست به مرحوم پدرم روی آورد ، ایشان به جای اینکه خوشحال شود محزون و مغموم گشت و دیگر نشاطی به خود ندید، اجمالاً به شما بگویم: جداً از مرگ و حساب و کتاب و قبر و قیامت و حشر و نشر ترسناک و خائف بود، و جداً همه ی معتقدات را باور کرده بود، و من در مدت حیات خود نظیری برای ایشان نیافتم و بطور خلاصه و کوتاه سخن بر هوای نفس خود تسلط داشت و رضای الهی را بر همه چیز مقدم می داشت. 📚 عنصر فضیلت و تقوا، صفحه ۳۵ ✍🏻 مرحوم آیت اللّٰه حاج شیخ عباس حاجیانی @varesoon

حضرت آیت الله محفوظی: موعظه امام حسن مجتبی (علیه‌السلام) در آخرین لحظات عمر شریفشان @varesoon

🔸علاّمه جعفری و عالم اهل سنّت 🔹 علامه محمد تقی جعفری می‌فرمود: یکی از علمای اهل سنت سنندج با علامه... ملاقات کرده بود. علامه.. حدود دو ساعت به اشتباهات و بدعت‌های خلیفه دوم و اقامه دلیل بر آن پرداخته بود و او که فقط گوش می‌کرد در آخر گفته بود: مگر عمر از عشره مبشره نیست؟! علامه.. خیلی ناراحت شده و به او توهین کرده بود. 🔸 عده‌ای او را نزد من آوردند. دیدم خیلی ناراحت است و می‌گوید: طلبه نباید حرف بد به زبان جاری کند ... به من توهین کرد، تو هم مثل او هستی؟ 🔹گفتم: ... این گونه نیست، حتما تو کاری کرده‌ای که خیلی ناراحت‌کننده بوده، و او هم از کوره به در رفته است! وقتی آرام شد جزء سوم «مروج الذهب» را پیش روی او گذاشتم، و نامه محمد بن ابوبکر به معاویه، و جواب نامه معاویه را به او نشان دادم. 🔸 وقتی نامه را مطالعه کرد خیلی حالش منقلب شد، و تمام بدنش به لرزه افتاد، به طوری که من ترسیدم سکته کند. سپس گفتم: حال به علامه... حق می‌دهی؟ اگر شیعه قرن‌های متمادی زیر شلاق سلاطین و طواغیت دوام آورده و عقب‌نشینی نکرده دلیل دارد، و این نامه یکی از آن ادلّه است. یاد یار، 160 خاطره از استاد علامه جعفری، قادر فاضلی با تشکر از کانال بزم قدسیان @varesoon

🔻پاسخ معاويه به نامه محمد بن ابى‌بكر ✍️ترجمه علامه محمد تقی جعفری « اين نامه از معاوية بن صخر است به عيبجوى پدرش محمد بن ابى‌بكر : نامه‌ات رسيد ، شايستگى عظمت و سلطه خداوندى و برگزيده شدن پيامبر اكرم ( ص ) را يادآور شده بودى ، ولى در نامه تو نكات ضعف زياد و عيبجویى از پدرت بود . فضيلت فرزند ابي‌طالب و سوابق طولانى و نزديكى او را به پيامبر و فداكارى‌هاى او را در همه مخاطرات متذكر شده بودى. تو با توصيف على و بيان فضايل او بر من احتجاج كرده و از من انتقاد كرده‌اى، فضيلت كسى ديگر را به جاى خويش به رخ من كشيده‌اى. خدايى را سپاسگذارم كه امتيازاتى را كه شمرده بودى از تو برگردانيده، و به غير از تو ( على ) داده است. ما در زمان پيامبر بوديم و امتياز على و حق او را بر عهده مى‌دانستيم، هنگامى كه خداوند پيامبر اسلام را به پاداشى كه براى او آماده كرده بود برگزيد و آنچه را كه به او وعده كرده بود به اتمام رسانيد و دعوت او را آشكار ساخت و حجّتش را روشن فرمود و او را به بارگاه خود برگرفت، پدر تو و فاروقش اولين كسانى بودند كه حق على را از او سلب كردند، و با او مخالفت ورزيدند، و بر اين كار اتفاق كرده بودند... تو در جاى خود بنشين، و در برابر من كه پدرت بالش ملک را براى من آماده كرده است عرض اندام مكن، اگر تصدى ما به اين كه اشغال كرده‌ايم صحيح است، پدر تو اين مقام را بر خود اختصاص داده و ما هم شركاى او هستيم. اگر پدرت پيش از ما اين اقدام را نكرده بود ما با على بن ابي طالب مخالفت نمى‌كرديم و زمامدارى را به او تفويض مى‌نموديم» [1] تاريخ صفين - نصر بن مزاحم چاپ دوم - مصر - ص 119 و 120 و مروج الذهب - مسعودى چاپ مصر ( سعادت ) ج 3 ص 21 و 22 و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج 1 ص 284 . ترجمه و تفسیر نهج البلاغة ج 1 ص 293 - 291. @varesoon

قال امیرالمومنین (علیه‌السلام): عِبادَ اللّه! اَلآنَ فَاعْمَلُوا، وَالألْسُنُ مُطْلَقَهٌ وَالاَبْدانُ صَحیحَهٌ وَ الأعضاءُ لَدْنَهٌ وَالْمُنقَلَبُ فَسیحٌ وَالمَجالُ عریضٌ، قَبْلَ اِرْهاقِ الْفَوتِ وَ حُلُولِ الْمَوْتِ. ای بندگان خدا، هم اکنون عمل کنید که زبان ها باز است و بدن ها سالم است و اعضا و جوارح نرم و آماده است و فرصت تحوّل فراهم است و مجال گسترده است ، پیش از آنکه فرصت از دست برود و مرگ فرا رسد. نهج‌البلاغه / خطبه ۱۹۶ @varesoon

به نیت زیارت حضرتش در هر روز : صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک یا أباعبدالله الحسین صلی الله علیک و رحمة الله و برکاته #زیارت قبول ▪️@varesoon

حضرت آیت‌الله بهجت: نماز به‌منزلۀ کعبه، و تکبیرةالاحرام [همچون] پشت سر انداختن همه چیز غیر خدا و داخل شدن در حرم الهی است؛ و قیام به‌منزلۀ صحبت دو دوست و رکوع خم شدن عبد در مقابل آقاست و سجده نهایت خضوع و خاک شدن و عدم شدن در مقابل اوست. وقتی که عبد در آخر نماز از پیشگاه مقدّس الهی باز می‌گردد اولین چیزی را که سوغات می‌آورد سلام از ناحیه‌ اوست. 📚 برگی از دفتر آفتاب، ص١٣٧ @varesoon @varesoon_bahjat

مرحوم جوادی قزوینی: از استاد خویش حضرت آیت الله آقا سید موسی زرآبادی خواستم تا اسم اعظمی به من آموزش دهد که با گفتن آن اجابت خواسته شرعی او سریع تر واقع باشد . مرحوم سید فرمودند : «مستمرا به زیارت عاشورا مداومت کنید» من سه سال تمام به زیارت عاشورا در ساعتی مشخصی مداومت کردم تا سرانجام در پایان مدت سه سال حضرت امام حسین (علیه السلام) در عالم خواب اسم مورد نظر را به او تعلیم دادند . مرحوم آقای سید جوادی از این ذکر به عنوان اسم بزرگ یاد می کردند اما هرگز خود اسم را بر زبان جاری نکردند تا مبادا کسی آگاه شود و می فرمودند این ذکر مستقیما از خود ابی عبدالله (علیه السلام) افاضه شده است . حاج سید جوادی توضیح دادند که امام حسین علیه السلام بعد از تعلیم ان ذکر در خواب به او فرمودند : آنگاه که تیر حرمله به گلوی مبارک حضرت علی اصغر (علیه السلام) اصابت کرد و خون از گلویش جاری شد با مشت آن خون را به هوا پرت کردند زیرا اگر به روی زمین می ریخت عذاب نازل می شد و وقتی به هوا پرتاب ملائکه در ربودن آن از یکدیگر سبقت می گرفتند. سیمرغ باف عشق/ص۵۱ @varesoon

عن الحسین بن علیّ عن أبیه علیّ (علیهماالسلام): قالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله): یا أباذَرٍّ، مَن أحَبَّنا أهلَ البَیتِ فَلیَحمَدِ اللّهَ عَلی أوَّلِ النِّعَمِ. قالَ: یا رَسولَ اللّهِ، و ما أوَّلُ النِّعَمِ؟ قالَ: طیبُ الوِلادَةِ؛ إنَّهُ لا یُحِبُّنا أهلَ البَیتِ إلاّ مَن طابَ مَولِدُهُ. امام حسین، از امیرالمومنین علی (علیهماالسلام) نقل کردند: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «ای ابوذر! هرکه ما اهل‌بیت را دوست دارد، پس خدا را بر نخستین نعمت، سپاس گوید». ابوذر پرسید: ای پیامبر خدا! نخستین نعمت، کدام است؟ فرمود: «حلال‌زادگی. تنها حلال‌زاده، ما اهل‌بیت را دوست دارد». الأمالی للطوسی، ص۴۵۵، ح۱۰۱۸ بحارالانوار، ج۲۷، ص۱۵۰، ح۱۸ @varesoon