همه چی اولش خوبه ؛ همه اولش مهربونن دوسِت دارن ، بهت اهمیت میدن ، بعد از یه مدت همه ی اون رفتارای خوب و اهمیت ها تموم میشه یواش یواش همه کمرنگ میشن همه بد میشن ، دیگه حال خوب و بدت واسشون مهم نیست . دیگه مهم نیست کی آنلاین میشی کی میری کی میای . اونجاست که میفهمی نابود شدی بخاطر اعتماد کردن ، بخاطر اهمیت دادن ، بخاطر وابسته شدن!

چرخ زندگیم خوب می‌چرخه؛ منتها هربار از رو خودم رَد میشه .

«اما عزیزِ من، آیا کسی هم نگران قلبِ شکسته‌ی تو شد؟»

تعادل احساساتم از دستم در رفته یا انقد بی حس و ریلکسم که چیزی نمیتونه عصبی و ناراحتم کنه،یا انقدر حساسم که با کوچیکترین چیزی عصبی میشم؛ حد وسطمو گم کردم.