°•°•°• گاهی ما نمی بینیم آن ید غیبی خدا را که بارها به کمک ما آمده تا بلکن خود را از مخمصه های دنیا نجات دهیم گاهی آنقدر به خود امید واهی می دهیم گاهی آنقدر مسیر را تفسیر را و راه را اشتباه رفته ایم که این ید غیبی را نمی بینیم یاد آن ناخدا در دریایی افتادم که به هنگام تلاطم در وسط امواج گیر افتاده بود،راهی نداشت هیچ راهی که به شخصه بتواند خود را نجات دهد اما باز هم می گفت خدا هست،خدا می آید،خدا کمک می کند با همین افکار بود که قایقی آمد مردی بود جا افتاده به ناخدا گفت سوار شو من تو را به ساحل می رسانم نا خدا گفت شما بروید خدا خودش کمک می کند او اصرار کرد و باز هم این جمله تکرار شد و ساعاتی گذشت یک بالن از آن بالا رد می شد صاحب بالن گفت من می توانم به تو کمک کنم سوار شو و من تو را به ساحل می رسانم ناخدا گفت خدا هست شما بروید خدا خودش کمک می کند و باز هم این پروسه تکرار شد و حرف های تکراری ... یک کشتی آمد صاحب کشتی گفت می توانم هم تو را به ساحل برسانم هم کشتی تو را ناخدا گفت نه،شما بروید خدا هست خدا خودش کمک می کند صاحب کشتی دوباره اصرار کرد و ناخدا هم دوباره حرفش را تکرار کرد همه رفتند و ناخدا چند روزی و اونجا تنها بود بعد از چند روز شروع کرد به گله کردن از خدا که چرا من را اینجا رها کردی که چرا من را اینجا نمی بینی که چرا کمکم نمی کنی،ناگهان ندایی در گوش او زمزمه کرد تو نمی خواستی که من کمکت کنم لنج فرستادم نیامدی بالن فرستادم نیامدی کشتی فرستادم نیامدی پس چگونه کمکت می کردم که نکردم و تو اینگونه ناسپاس و ناشکر و از مسیرت رانده شده ای ... حقیقتش همین است زندگی امروز ما همین جوری است که ما نمی بینیم آن ید غیبی خدا را که هر لحظه و هر مکان به کمک ما آمده و ما آن را پس می زنیم یا بلکه ناشکر می شویم به اینکه خدایا چرا ما را نجات نمی دهی خدایا چرا به مدد ما نمی رسی چرا کمکمون نمی کنی گاهی باید با دقت نگاه کرد به این فرستاده ها به این امتحان ها به این رسیدن ها چون این ید غیبی خدا هر لحظه و هر جا هست کافیه ما ببینیم ... #مکاتبات

°•°•°• تو دنیا احساس معذب بودن دارم؛ انگار رفتم تو یه جمع غریبه رفیقمم رفته سر کوچه و برگرده .