یک عالمه ایده همینجور تو سرم داره تاب میخوره نه میتونم از سرم بیرونشون کنم و نه میخوام که اجراشون کنم

میدونین؟ فکر میکنم وظیفه ای که الان دارم درس خوندنه نه اینجور کارای تصویری و هنری با اینکه شرایطش واسم به معنای واقعی کلمه مهیاست و واقعا حس میکنم دارم جهاد میکنم که سعی میکنم از اون فضا دور باشم و به درسم برسم

با اینکه اونقدرام کل وقتمو به درس خوندن اختصاص ندادم و اونقدر حس نمیکنم مفید درس بخونم ولی بازم همین که چند روز یه بار به موکب سر بزنم و وقتی هم برم زود برگردم خونه یا نه فقط موکب، هر جای دیگه اونم فقط و فقط بخاطر درس کار بزرگیه واسه من منی که هیچ وقت درس رو تو اولویت قرار ندادم منی که همیشه تمام تلاشم فرار از خونه و بیرون زدن بوده منی که امکان نداشت بهم بگن یه کاری رو بکن یا نکن و من لجبازی نکنم

نمیدونم بخاطر شرایط داغونی که اخیرا داشتم سرخورده شدم یا عقل سلیمم زورش داره به لجبازیم میچربه حس میکنم اولیه و خیلی هم اعصابمو بهم میریزه ولی خب جدا مهم نیست که حسی دارم هر طور شده باید بخونم با آخرین سلولای باقیمونده ی مغزم😀

خیلی وقت بود از نوشتن فرار میکردم چون اصلا دلم نمیخواست این چند ماه رو ثبت کنم الان که پیامامو خوندم فهمیدم ننوشتن چقدر تاثیر منفی داشته😔😂 خیلی نامفهوم و با حمله بندی بد نوشتم انگار اگه متوجه نشدید مشکل از شما نیست نگران نباشید😂

خوابسکشوال هستم.

خلبانه شانس آورد تو قزوین سقوط نکرد

یه جمله بود می‌گفت ایران جای مبتدی ها نیست

واقعا دارم بهش ایمان پیدا میکنم

انگار قبل به دنیا اومدن دوره دیدیم😂

یا پیغمبر رعد و برق میزنه یه لحظه روز میشه قشنگ