داشتم فکر میکردم چقدر برنامه داشتیم میلاد امام رضا جانمون... یه روز باصفای دیگه تو خیابون امام رضا(: قرار بود امروز با کلی حال و خوب و دست زنان به سمت حرم بریم اما.‌‌‌‌‌‌..💔 به یاد سید و باقی شهدای عزیزمون با گریه رفتیم. غم سختی رو دلمونه. خدا به همه ی مردممون صبر بده، از کوچیک گرفته تا بزرگ. حتی فکرشم نمیکردم میلاد اقا جانم،رفیق زندگیم ... مشکی بپوشم و راهی حرمش بشم؛) از لحظه‌ای که همه دور میدان بسیج جمع شدیم. مجری گفت ۱ دقیقه همراه من باشین. یهو صدای سید پخش شد که میگفت: گریه فقط برای سید الشهدا بکنید! صداش خیلی مظلوم بود... تابحال انقدر به یه صدا توجه نکرده بودم!؛) از لحظه ای که صدا به گوش رسید بگم؟ همه جمع، مرد و زن،کوچیک و بزرگ بغضایی که داشتن ترکید. با خودم گفتم سید! هنوز نیومدی انقدر جمعیت اومدن! وقتی بیای چی میشه...(: مردم خیلی چیزا بهت میگفتن. میگفتن سید هرکاری واسه حرم کرده ریا میشه.دیدین امام رضا چجوری سر بلندش کرد؛) سید و شهدای عزیز، مارو پیش حاجی و سیدالشهدا یاد کنید؛)💔🙂 -ملجاء-

سفر بخیر جوونی که شدی عاقبت بخیر🖤🌱 سفر بخیر به مقصدت رسیدی مثل زهیر ... دمت گرم آقا مالک رو سفید کردی همه جوون هارو [شهادَتون موبارک گارداش🌷] #شهید_مالک_رحمتی

نام؛ سید محرومین با هر عقیده ای که هستید با خوندن این PDF رئیس جمهورت رو خیلی بیشتر از قبل میشناسی! #فور_واجب @ir_mohebin

دختراست‌دیگر... دُختَر!... و دُخترها.. عجیب بابایی‌اند💔 [شهیدمسعود‌کرمی🇮🇷]

و هنوز مظلومیت ها ادامه دارد... یادی کنیم از شهدای تهران! غیور مردان کشورمون که به دست اشرار...به شهادت رسیدند🖤😔

گمانم‌فکرش‌راهم‌نمی‌کرد‌که‌پسرش‌زودتر‌آسمانی‌شود... فراغ‌آغوشِ‌خُدابا‌آدمی‌چنین‌می‌کند...! می‌پرد... و همه در بهت رفتنش می‌مانند💔🙃

ولی این داغ سنگینه... خیلی سنگین...

دردیست‌به‌جانَم‌ولی‌نیست‌طبیبی... پنهان‌شده‌درخنده‌ی‌ِمن‌بغض‌ِعجیبی..) -شاعرانهـ-

💔🙃

کنارمون‌نیستن‌ولی‌کنارمونن...(:

هوای خوبی بود.... خوب که می‌گویم، نه از آن خوب الکی‌هایِ همیشه(: از آن خوب‌هایی که عجیب به دلت می‌چسبد‌‌‌... آن‌هم بعد هفته‌ای تاریک و ظلمات. روز قشنگی هم بود. صبح الطلوع میهمان بابا جانمان شده بودیم. عیدی می‌گرفتیم و هدیه می‌کردیم. خنده، عکس، شادی، همه در نگاه‌ها غوطه می‌خورد. اما دلهایمان...آشوب بود. چیزی بر دلمان چکش می‌زد؛چیزی نوازشش می‌داد. حالش خوب است...؟ حالش خوب نیست...؟ همین حرفها و دلواپسی ها. ناگهان دنیایمان تاریک شد. حالش خوب نبود و ... ای کاش خوب نبود! او دیگر نبود که حتی حالش خوب نباشد.. او رفته بود... پرواز کرده بود و.. مارا تنها گذاشته بود. افکارم درهم و برهم شده و اشک ناخودآگاه صورتم را خیس کرد. باز هم دیر شناختیم. باز هم قدر ندانستیم... دلم کباب بود. در خونِ‌دل‌ خوردن‌هایِ‌ خود می‌غلطید و فریاد می‌زد: چقدر مظلوم بود! چقدر تنها...!

پایانِ‌کار‌ِسرباز‌امام‌زمان(عج).. شهادت‌است:)🌱🖤