در کوچه‌ها می‌دود پریشان ، اشک‌ریزان، پشیمان عبا بر دوشش عجیب سنگینی می‌کند نگاه کینه‌توزانه کوفیان قلبش را خراش داده است بانگی در ذهنش نواخته می‌شود _بی‌وفایی! -خیانت! و اشکی از گوشه‌ی چشمش می‌چکد لبانش از تشنگی ترک برداشته‌اند و او اشک می‌ریزد ای کاش آن نامه را هیچ وقت نخواند ای‌کاش نیاید ای‌کاش‌نیاید -تنهایِ‌دلشکسته-

شرمندۀ شما شدم آقا، مرا ببخش! در کوچه مانده‌ام تک و تنها، مرا ببخش... آن نامه کاشکی که به دستت نمی‌رسید! گفتم بیا، به خاطر زهرا مرا ببخش💔 -شاعرانهـ-

ولی ارباب دلِ این نوکرت خیلی تنگه حرمه.. خیلی..

-بسم‌‌الله-

السلام علی المهدی🖤🌱

‏رسول الله (صلّی الله علیه و آله و سلم‏)‏ هر چیزی شرافتی دارد و شرافت جایگاه نشستن، به رو به قبله بودن آن است. ـ ـ ـ ــــــــــ❀ــــــــــ ـ ـ ـ -گُفتہ‌هاۍ‌ناب-

🖤

و اما عجب روضه تلخیست ماجرای امروز(: نه طولانیست، نه خیلی سخت! فقط همین که: _آهای بچه شیعه ها! آهای نوکرای بی بی زینب! کاروان ابی عبدالله به کربلا رسید... و رقیه میون آغوش بابا از اسب پیاده شد. -روضه تلخ-

ولی غم امشب یه جوریه که حتی نمی‌دونم چی‌بنویسم....

بگم بابا دلم برات تنگ شده...

بگم بابا گوشواره هامو بردن...