بعد از تو در سایه‌ی هیچ درختی نخواهم ماند.

دلتنگیُ نمیشه هیچ جوره بیانش کرد؛ اما اگه بخوام با کلمات بیان کنم . . میگم که .. دلتنگی مثل این میمونه که تو روزِآفتابی وسط زلالِ آبیِ‌ آسمونِ‌قلبت؛ یه ابر سیاهُ تاریک بیاد،کم کم آفتابِ روشنِ قلبت رو تو خود محو کنه؛ بدتر اون اینه که این ابرِ‌سیاهِ لعنتی شروع به باریدن نکنه .. بیادُ بمونه و خفه کنه حالُ هواتو . . اما نه از رفتنش خبری باشه و نه از بارون که هواتُ عوض کنه فقط باید سعی کنی که خفه نشی همین:)) - بخش هایی از دفترچه پاره‌ی فرشته .

هیچ آگاه شدنی بدون درد نیست.

‏و شب بی‌نهایت بود، شبیهِ زخم‌های من.

کسی تنهاییُ از من نمیدزده. درد ما رو در و دیوار نمیفهمه!

تنها آنچه در این لحظه می‌خواهم این است: خاموشی، تاریکی، خزیدن به یك نهانگاه. ‌

و من او را حتی در پنج و بیست دقیقه‌یِ صبح هم، بسیار دوست دارم.

نوشت: رفتن از کنارِ کسی که دوستش داری اما دوستت ندارد سخت است، اما با این‌حال تنها راهِ به‌جا مانده است.