او رفیق واقعی من است؛ نخستین کسی که اندوه مرا باور کرد و مرا بابت ادامه‌دار شدنش سرزنش نکرد.
برایش نوشت:
«آن‌جا که گمان کردی کسی در دنیا دوستت ندارد و تو را نمی‌فهمد، مرا به یاد بیاور.»
من همه‌ی وقت‌هایی که دلم می‌خواست نزدیک تو باشم، از تو دوری کردم؛ حالا دوری کردن از هیچ‌کس مرا نمی‌ترساند.