خوشا راهی که پایانش تو باشی🚌🧡 -عراقی

➰ حبیب آقا، نه کافه رفته است، نه کتاب خوانده است و نه سیگار برگ برلب گذاشته و کلاه کج بر سر. نه با فیلم تایتانیک گریه کرده است و نه ولنتاین میداند چیست. اما صدیقه خانم که مریض شد، شبها کار میکرد و صبحها به کار خانه میرسید. در چشمانش خستگی فریاد میزد، خواب یک آرزو بود. اما جلوی بچه ها و صدیقه خانوم ذره ای ضعف بروز نمیداد. حبیب آقا عشق را معنا میکرد، نمایش نمیداد.😍❤️ -شروين راوی

💭 قدیم‌ترها همیشه علاجی برای هر دردی بود. ‌مثل روغن چرخ خیاطی برای ناله‌های لولای در... مثل دوا گلی برای زخم‌های کودکانه‌ی سرِ زانو... مثل آغوش مادربزرگ برای باریدنِ تمام بغض‌های جهان... چقدر دست‌هایمان خالی شده... -آناهیتا ترکمن

تنها بدیش این بود که خیلی خوب بود. بعضی از آدم‌ها انقدر خوب هستن که نباید بهشون نزدیک شد. باید اون‌ها رو از دور دید، از دور سلام کرد، از دور لبخند زد، از دور دوست داشت. شاید این هم یک جور داشتن باشه، آخه زندگی متخصص اینه که آدم‌های خوب رو ازت بگیره... ‌ -روزبه معین

روح نوازی✨

‏کُردها یک تعبیر مهرآگین دارند به اسم " باوان " که ترجمه ساده‌ش میشه جگرگوشه... اما در اصل از مامان و بابا میاد، یعنی خانه‌پدری... چیزی فراتر از جگر گوشه... وقتی میگه " باوانِم " یعنی چنان با دل و جانم آمیختی که گویی ریشه‌ی منی^__^♥️🕸

➰ دیدین وقتی چسب زخمی کنده میشه دیگه هرکاریش کنی نمیچسبه؟ شاید یه چند لحظه ای بمونه ولی اخرش طاقت نمیاره و ول میشه... حکایت بعضی از آدماس... شاید یه روزی مرحمِ دلمون بودن ولی وقتی ول کنن و برن دیگه نمیشه چسبوندشون... اگه یه روزی رفت دیگه التماس موندن نکن زخمت رو رها کنی هوا بخوره، خودش کم کم خوب میشه... -سمیه نادی

➰ آدم ها از هم یاد می گیرین همه چی رو، عشق، خیانت، دروغ، وفاداری، رفتن، موندن، همه این ها رو از آدم های دیگه یاد می گیرن... گاهی باید نشست و فکر کرد که از آدم هایی که تو زندگی مون اومدن و رفتن چی یاد گرفتیم، عشق یا بی احساسی؟ -روزبه معین

که جز تو با دگرم نیست ذوقِ گفت و شنید...💞🌸 -حسین منزوی